M.A [ENGLISH LITERATURE]

புத்தகங்கள் வீடு வந்து சேர்ந்து 8 மாதங்கள் முடிந்த நிலை....

அமெரிக்காவில் 5 1/2 மாதங்கள் பேரன்களுடன் குலாவல், வந்து 1 1/2 மாதம் இருமல், மீதி சோம்பல்.. கணக்கு சரியா?

மே மாதத்தில் பரீட்சைகள் நடைபெறும்.(2015-2016) மார்ச் மாதத்தில் ஒரு நாள்  எங்கள்  மூத்த சகோதரி யோகா முதுகலை படிப்பிற்கான நேர்முக வகுப்பிற்கு சென்றுள்ளார் என்பதை கேள்விப்பட்டு நம்மை விட மூத்தவர் துணை தலைமை ஆசிரியர் பதவி வகிப்பவர், அவரே ஆர்வமாக படிக்கும் போது, நம்மால் முடியாதா? உத்வேகத்துடன் நானும் Personal Contact வகுப்பிற்கு கிளம்பி சென்றேன். இதை epiphany என்பார்கள். [a sudden manifestation of insight]

மிக அருமையான பாட நேரங்கள். English literature is European literature and Christian literature என்று ஆரம்பித்து பேராசிரியர்கள் மணிக்கணக்கில் விரிவுரையாற்றினார்கள். Wonderful and memorable moments of my life. பாடத்தின் வழியே நம்மை church, chapel, basilica, Constantinople, London, Paris என அழைத்துச் சென்றார்கள். அது தனி உலகம். 

Shelly, Byron, Milton, T.S. Elliot என மிக அருமையான பாடங்கள் .

ஏப்ரல் மாதத்தில் பாடங்களில் படித்த ஐரோப்பாவை நேரில் காணும் வாய்ப்பு கிடைத்தது... கல்விச் சுற்றுலா நம் சொந்த செலவில். [ஐரோப்பிய பயணம் பற்றி தனியாக விரிவான பதிவுகளை எழுதியுள்ளேன்]

வகுப்புகள் முடிந்த சூட்டோடு, நானாகப் படிக்க ஆரம்பித்தேன்.

அ, ஒ, ஆ, அவ், எய், இய, ஊ...

Phonetics என்னும் வார்த்தைகளை உச்சரிக்கும் பயிற்சி தான், வடிவேலு வசனம் இல்லை. மொத்தம் 12 vowels அதில் 7 Short, 5 Long, 8 Diphthongs, 24 Consonants என ஆங்கில எழுத்துக்கள் உள்ளன. பாட்டீ...If you put a hyphen after a letter it is a Long vowel என்று பேரன் 6 மாதங்கள் முன்பே சொல்லி இருந்தார்.

You Tube பார்த்து பயிற்சி,படிக்க, எழுத என நான் முயற்சிக்க (அறை கதவை மூடிக் கொண்டு தான்)  ... விதம் விதமான உச்சரிப்பு சத்தம் கேட்டு கண்ணில் கேள்விக் குறியுடன் எட்டிப் பார்த்த என் கணவரின் முகம் கண் முன்னால் நிற்கிறது இன்றும். :)

இதே ரீதியில் Accent, Stress, Intonation, Transcription எனப் பல பயிற்சிகள். 8 மார்க் கட்டாயக் கேள்வியாயிற்றே.. வேறு வழி இல்லை. உலகம் முழுவதுக்கும் பொதுவான phonetics குறியீடுகள் பற்றி படிக்க ஒரு வாய்ப்பு அமைந்திருக்கும் போது அதை விடலாமா? என் பல வருடக் கனவும் கூட. Thames என்பதை /temz/, houses என்பதை ஹவுசிஸ் எனவும் தான் உச்சரிக்க வேண்டும்.

ஷேக்ஸ்பியர் நாடகங்களை ஆரம்பத்தில் அவ்வளவாக ரசிக்க முடியவில்லை...படிக்கப் படிக்க... அவைகளின் கட்டமைப்பு, காட்சிகள், கதாபாத்திரங்கள் என அசத்தல். [பார்த்தால் பிடிக்காது படிக்க படிக்கத் தான் பிடிக்கும்,_தனுஷ் பட வசனம்]

நேற்று முன் தினம் பார்த்த ஒரு புதுப் படத்தில் இடைவேளைக்குப் பிறகு மொத்தமுமே anti climax தான். climax இல்லை. அப்போது என் நினைவுக்கு வந்த ஷேக்ஸ்பியரின் கதை Winter's tale. (Sparknotes.com இல் போய் படிக்கலாம்.) புரியும்படியான ஆங்கிலத்தில் உள்ளது. சொல்ல வந்ததை விட்டு விட்டு வேறு விஷயத்திற்கு செல்வது தான் digression .

மீண்டும் ஷேக்ஸ்பியர். எல்லா மாதிரி வினாத் தாள்களிலும் Antonio பற்றிக் குறிப்பு வரைய சொல்லி இருந்தது. யார் இவர் எனத் தேடினேன். பல கதைகளில் இந்த பெயரில் ஒரு கதாபாத்திரம் இருக்கிறார். யாரைப் பற்றி எழுதுவது என்ற குழப்பம் ...  சாய்ஸ் இருக்கவே இருக்கிறது என்று முடிவெடுத்து இயல்பு வாழ்க்கைக்குத் திரும்பினேன்.

மேக்பெத் என்னும் கதையில் Madcuff என்று ஒரு கதாபாத்திரம். பெயரே ஒரு மாதிரி இருக்கவே ..சரி ஆங்கிலேயர்கள் விதம் விதமாக பெயர் வைத்துக் கொள்வது சகஜம் என்று நினைத்து, அந்தப் பெயரை மனதில் வாங்கி படித்து, தேர்வில் முதல் கேள்விக்கான விடையும் இதே பெயரை வைத்து எழுதி விட்டேன். கேள்வித் தாளின் கடைசி கேள்வியில் Macduff என்று குறிப்பிட்டிருந்தது. அடக்கடவுளே... மீண்டும் முதல் கேள்வி. [ Dyslexia விற்கு என்ன அறிகுறி , பரீட்சை முடிந்ததும் கூகிள்  செய்ய வேண்டும்]

மற்றொரு பாடத்தில் ஆசிரியர் symbols பற்றி சொல்லி இருப்பார். எல்லா செய்யுள்களும் நிறைய symbols வைத்தே இயற்றப்பட்டுள்ளன. symbols என்பது குறியீடுகள். சில குறியீடுகள், water என்பது - degenerated soul என்பது போல சொல்லாமலே புரிந்து கொள்ள முடியும் என்பார் ஆசிரியர். நமக்கு சொன்னாலே எந்தக் குறியீடும் புரியாது புரியவில்லை என்பதே உண்மை. பெருங்கடல், மீன் போன்றவை வாழ்க்கை பயணத்தினைக் குறிக்கும். பிறவிப் பெருங்கடல்....நினைவுக்கு வருகிறதா?? இதெல்லாம் கொஞ்சம் தாமதமாக (அதாவது தேர்வு முடிந்த பிறகு)  புரிந்து கொண்டது.

பாடங்களின் மொழி க(கொ)டுமையான நடை.  ஒரு பாடம் கூட...பாடம் என்ன பாடம் ஒரு வாக்கியம் கூட அகராதி இல்லாமல் படிக்க முடியவில்லை.

மீண்டும்  Annotation அக்கப்போர். 20 ஆம் நூற்றாண்டு இலக்கியங்களின் பொதுக் கரு "Death and Salvation" எல்லா பாடங்களும் செய்யுள்களும் இதே கருவின் அடிப்படையில் அமையப் பெற்றுள்ளது. எல்லாமே ஒரே போல இருக்கே .. எந்த பாடம்னே கண்டு பிடிக்க முடியலையே _ என் தோழி .

ஷேக்ஸ்பியரில் அவர் காலத்து ஆங்கில வசனங்களை இந்த காலத்து ஆங்கிலத்தில் எழுதிப் படிக்கிறோம். அவரது ஒரிஜினல் வசனங்கள் தான் இன்றைய annotation கேள்விகள். இந்த காலத்து இங்கிலீஷே புரியலைன்னு சொல்றேன் அவர் காலத்து வசனம் எங்கே புரியுது. [இதற்கிடையில் ஆங்கில இலக்கியம் படித்த என் அக்காவின் உபதேசம்.. நீ எல்லாத்தையும் ஒரு முறை நல்லா படி, எப்படியும் அங்கே போனதும் இந்த கதையா அந்தக் கதையா இல்லை இவன் சொன்னானா அவன் சொன்னானான்னு குழப்பம் வரத்தான் செய்யும், சமாளிக்கலாம் ]

அடுத்தடுத்து விதம் விதமான குழப்பங்கள் தொடர்ந்தன.

ஒரு வாக்கியம் : He stoops to slander Valentine

He = அவன்  Valentine- ஒரு ஆண் கதாபாத்திரம் மீதிக்கு என்ன அர்த்தம்??  அவன் வாலண்டைனைப் பற்றி அவதூறாகப் பேச ஆரம்பித்தான் என்பது அதன் பொருள்.

மொழிபெயர்ப்பு பற்றிய பாடத்தில் கீழே உள்ளது போல(வும்) ஒரு வாக்கியம்: 

A text in  SL is decoded, after which it is transferred to the deep structure of the TL, where it is encoded at the semantic syntactic level in order to be expressed at the surface level of the TL.

முதல் முறை படிக்கையில் இந்த SL, TL போன்றவை என்னவென்றே  தெரியவில்லை . ஒரு வழியாக நான் புரிந்து கொண்டது, ஒரு மொழியிலிருந்து மற்றொரு மொழிக்கு மொழி மாற்றம் செய்யும் போது இரண்டாவது மொழியின் அமைப்பு மற்றும் உட்பொருளைப் புரிந்து அதன் மொழி இலக்கணத்துக்கு உட்பட்டு ,மொழி மாற்றம் செய்ய வேண்டும் என்பதே. SL(source language) TL(target language).

சில வாக்கியங்களுக்கு கடைசி வரை பொருள் புரியவே இல்லை .

கடைசித் தேர்வு Journalism. அன்றன்றைய பாடங்களை அன்றன்றே படிக்க வேண்டும் என்று பள்ளியில் படித்த போது சொல்லிக் கொடுத்ததை இன்றளவும் பின்பற்றும் சமர்த்துப் பிள்ளை நான்.

Commerce சார்ந்த பாடம் என்று மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஆரம்பிக்க, அதன் முதல் பாடத்தில் ஒரு வாக்கியம்.

There are revolutionary developments in picture transmission. There are also still cameras on the market, which can capture 50 images on a 2 inch floppy disk.

அடேங்கப்பா.... என்னா revolution .... என்னா டெவலப்மெண்ட்டு !! ஹலோ..யாருப்பா அது? எப்பப்பா கடைசியா update பண்ணீங்க?

தேர்வு நடந்த பள்ளியில் ஒரு பெண்மணி ஒரு நாள் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார் நாம் படிப்பது மிகப் பழைய syllabus என்று. இலக்கியப் பாடங்கள் மாற்றம் இல்லாதவை என்பதால் பரவாயில்லை. பின்னே வந்த  revolutionary development தான் சற்றே டென்ஷன் ஏற்படுத்தியது.

சிரமமாக இருக்கும் என்று எண்ணிய ஷேக்ஸ்பியரோ சுலபமாகிட, சிரமம் இன்றி முடிக்கலாம் என்றெண்ணிய language and literature 80 இலக்கணக் குறிப்புக்களுடன், வெய்யிலோடு சேர்த்துப் போட்டு புரட்டி எடுத்து விட்டது.

ஆங்கில இலக்கியம் படிப்பது  இவ்வளவு கஷ்டமா என்று நினைக்காதீர்கள் மக்களே! நான் இது வரை படித்த 3 மாஸ்டர் டிகிரிகளும் காமர்ஸ் தொடர்புடையவை. ஆர்வக் கோளாறில் இலக்கியம் படிக்க வந்ததன் விளைவுதான் இது

பின் குறிப்பு: ஆங்கில இலக்கியம் படிக்கும் முயற்சிக்கு நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் உற்சாகமூட்டி ஒத்துழைத்த அனைவருக்கும் நன்றிகள்.

[இப்படி public ஆக நன்றியெல்லாம் சொன்னாலாவது 5 பேப்பரும் தேறும் என்ற எண்ணம் தான்]

எது எப்படி இருந்தாலும்....படிச்சா பிடிச்சர்லாம்.

பின் குறிப்பு :

[கடைசி வாக்கியம் திரைப்பட இயக்குனர் திரு பாக்கியராஜ் அவர்கள் எழுதிய ஒரு தொடரின் தலைப்பை சுட்டு எழுதியது தான். நன்றி அய்யா]

STEP MOM

It was a regular practice during our higher secondary school (1981-1983) days to screen a movie in the small auditorium once in a fortnight or two , to the hostellers @ Avinasilingam Home Science College campus.(Coimbatore , Tamil Nadu, South India)

One such movie we  watched  during a week end was  “Chiththi” which in one context means “Step mom” in Tamil. It was a Sunday.

The story line is about the heroine (Padmini) with many siblings from a poor family who loves a lad, due to family circumstances , happens to get married to a rich  old man (M.R.Radha) with 7 or 8 kids (Don’t remember exactly) and becomes their step mom. The eldest of her step kid is a teenage daughter and the last one is an year old baby girl. (The lullaby ...kalamithu kaalamithu kannurangu magale kalamithai thavara vittal thookkamillai magale lingers in my ears..)

How her  eldest step daughter and her eldest brother(Muthuraman) get in love and into wedlock forms the rest of the plot.

There is this  duet by the lovers (santhippoma inru santhippoma..thanimaiyil nammai patri sinthippoma) is a good number and the words are easy to remember and the picturisation too..(through phone they fix their meeting , go there biking and meet in a park..)

I remember all the hostellers enjoyed singing that song with their own lyrics according to the situation.

We discussed in depth , about each and every dialogue, song , situation , acting etc with our classmates  the next day , the first thing in the morning of Monday, which pretty much tempted  them to plead through the School Pupil Leader to our Warden cum Head mistress to screen the movie to the whole school again.

We enjoyed immensely (the second time too ) with our classmates sitting in the front rows.. cooing… shouting… singing….mocking the dialogues.. teasing every possible person around right from the projection crew.. missing our classes… It was Tuesday.

Six (6) of us were a group of friends (common factors …well disciplined, studious, early risers & presentably dressed round the clock and cheerful and of course as you guess mischievous???)

Three (3) of us stayed in room no 40 and the others in 42. All of us had our code numbers 1 to 6 . Representative (Malliga) from Room no 42 ,would trespass(??!!)  Room no 41 , from where through the wooden cupboard,  would start singing 42 her code no followed by 40, something like 42140 ( five digit telephone numbers were used then)….

As response, our representative (who else can it be???) would  sing 40 our code no 42…

42 girl would sing about the situation…santhippoma mess la santhippoma…(shall we meet in the mess, yeah it’s time for food)]

Realised while watching the movie recently that the pleasantries of the movie still holds good … and I remember most of the lyrics of the song santhippoma till date…

Though we watched many movies, “Chiththi” is close to my heart till date........

P.S: A recent article read in a Tamil magazine about the great tamil Novelist of good old times MRS.VAI.MU.KOTHAI NAYAKI AMMAL , whose novel was picturised as a movie  and was a roaring success in the box office , ploughed  me down the memory lane of watching the tamil movie “CHITHTHI” (yeah, that’s it)

ஜோடிப் பொருத்தம் (रब ने बना दी जोड़ी)

வேலைக்கு செல்லும் தாயான என்னால் மகளது பிரசவ தேதிக்கு 15 நாட்களுக்கு முன்பு தான் விடுப்பு கிடைத்து சான் ஹொசே நகரம் செல்ல முடிந்தது.

அக்டோபர் 17, 2013.... இனிய காலை பொழுது ... (அங்கே சூரிய பகவான் லேசாக எட்டிப் பார்த்தாலே இனிய காலைன்னு சொல்வாங்க...எல்லா நாளும் எல்லா நேரமும் பிரிட்ஜுக்குள்ளே இருக்கற மாதிரியே இருந்தது நான் இருந்த 6 மாதங்களும்)

அது நாள் வரை மகளுக்கு சமைத்துத் தராததை ஈடு கட்டும் விதமாக அவளுக்குப் பிடித்த உணவை நண்பகலில் சூடாக சமைத்துத் தருவதாக சொல்லி இருந்தேன். இடைப்பட்ட நேரத்தில் பொழுதை போக்குவது எப்படி? (4.30 ~ 11.00 தினமும் பரபரப்பாக இருந்தவள் நான்..)

அங்கே உள்ள நெட் ஃப்லிக்ஸில்" ரப் நே பனா தி ஜோடி" படம் பார்க்க சொன்னார் மகள். நான், என் கணவர் , மூத்த பேரன் மூவரும் மிக சுவாரசியமாக படம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம்.

ஒரு காட்சியில் பஞ்சாப் மின்சார வாரியத்தில் வேலை பார்க்கும் கதா நாயகன் , கதா நாயகிக்கு தன் காதலை உணர்த்த எண்ணி ஒரு மலை மேலே அழைத்துச் செல்வார். அங்கிருந்த படி ஊருக்குள் பார்க்க சொல்வார். அப்போது ஊரிலுள்ள மொத்த விளக்குகளும் அணைந்து விடும். அந்தக் காட்சியை நாங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அதே கணம் எங்கள் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியிலும் விளக்குகள் அணைந்து விட்டது. காரிருள் சூழ்ந்தது ??!

நான் மகளிடம் திரைப்படத்தில் தான் மின் தடை.... இங்கே தொலைக்காட்சி திரையும் இருட்டாகி விட்டதே என்று கேட்க , அவள்...அம்மா நம் வீட்டிலும் மின்  தடை என்றாள்.(அமெரிக்காவுல கரண்டே போகாதுன்னுல்ல சொல்வாங்க??)

அப்போது நேரம் 11.30 ... மின் அடுப்பில் மதிய உணவு எப்படி சமைப்பது?? வேறு வகை அடுப்பும் கிடையாது......

சற்று தொலைவில் வசித்து வந்த மகளது தோழிக்கு தொலை பேசி , அவரை எங்களுக்கும் சேர்த்து மதிய உணவு தயாரிக்க சொல்லி விட்டு, பொடி நடையாய் அவரது இல்லம் சென்று உண்டு முடித்தோம். (மகளால் அச்சமயம் கார் ஓட்ட முடியாத நிலை)

வரும் போது அவரது தோழி எங்களை காரில் அழைத்து வந்து விட்டு சென்றார். 

வீட்டை ஒட்டி பிரதான சாலை, மின் தொடர் வண்டி நிலையம் , ரயில், கார் இரண்டுக்கும் பொதுவான சிக்னல் ..ரயில் மட்டும் தொடர்ந்து ஓடிக் கொண்டிருக்க சில மைல்களுக்கு சாலைகளில் சிக்னல் இல்லை... (மகளது தோழியிடம் , பார்த்து பத்திரமா வீட்டுக்கு போம்மா.போயிட்டு போன் பண்ணும்மா.....)

சில மணி நேரங்கள் கழித்து மின்சாரம் வந்த பிறகு .. விட்ட இடத்திலிருந்து படத்தை பார்த்து முடித்தோம். முதல் நாள் வரை சிங்கார சென்னையில் தினசரி 2 மணி நேர மின் தடையை அனுபவித்ததால் எனக்கு சிரமமாக தெரியவில்லை...... சமைக்க முடியவில்லை என்பது தவிர....

என் கணவர் முக நூலில் போட்ட ஸ்டேட்டஸ் என்ன தெரியுமா??:

"ஒரு ஆள் இந்தியாவிலிருந்து அமெரிக்கா வரும் போது மின் தடையையும் சேர்த்தே கொண்டு வந்து விட்டார்"

SAY CHEESE….

This is about a studious little girl who was really shy to mingle with people  and hesitated to laugh even during the funniest moments of her growing years.

Yeah…’twas  me who had this  complex about my unevenly aligned tooth during  high school days . Just then my milk teeth were getting replaced by permanent ones …( not fully replaced till date, only  28/32  I have , may be why I haven’t yet developed wisdom )

While in 7^th Standard , one fine morning , there was this announcement about the “DENTAL CAMP” the next day ,in our school campus ,by a Dentist who had recently moved to our town Sathyamangalam (a small town in Tamil Nadu)India then and would reward the girls who had healthy tooth.  

We had no idea about  the camp….

The D day arrived.  Upon seeing the arrival of the Dentist, many girls rushed to the wash area with tooth powder, tooth brush, tooth paste , some even brick powder …as contingency measure and had their tooth cleaned.

During our class’ turn , after examining me , while I was moving out , heard the Dentist asking some teaching staff who I was, which I ignored. The camp was over by that evening.

The next day morning after the prayers , our Head Mistress Ms.Sundari announced the names of the prize winners   , as it is customary, with a little pause…..

The first prize goes to…………”S.MANJULA , 7^th C “

Wooooooh…..'Twas me…….. surprise ….One of the BIGGEST moments of my life …….. which made me say cheese….

And  the second prize was for my friend and classmate YASMEEN…. (Beautiful & lovable lass …still I remember her face, her handwriting, her polite nature and what not)

We were rewarded with a fountain pen (Rs 11/-) each with a transparent section in the middle of it to monitor the ink level (Brown color) which I used until completion of my high schooling which made me  really proud though it could not eliminate my complex about the tooth alignment until it got settled at 15.

The Dentist befriended my father who was the Medical Officer At Ukkaram ( a small village in Tamil Nadu, India) then. ….Slowly many girls who were prescribed for Braces  started visiting him and his business picked up in a very short span…….Unlike current days it was   a single string for upper jaw over the tooth  attached with a flop which would stick to the upper palate . (Can be removed while brushing the teeth).My father strictly refused to put braces for me hoping that it would get set automatically when I grew up.

The good marketing techniques helped the Dentist  to raise to great heights which led him to start a school by himself headed by his Teacher wife….

Pioneer to Bill Gates, Steve Jobs and Marks, Huh ???

Say CANDY !!  Say DALLAS  !!

P.S : Our daughter’s Maxillofacial Specialist, during one of our visits, told us  that he had been noticing the increase in the number of takers for Braces during the  past 30 years due to the change in the facial structure because of  Evolution factor.. The chin is getting closer by which the jaws are unable to accommodate all the 32 teeth …..(Before fixing the braces, the Dentist would remove minimum 4 teeth to set your face right….know this fact???)

Making of Beauty indeed !!!!!!

Real ……Not reel….

Long long ago….. I know how long ago….. Its 25 years back  … :)

A bright sunny Wednesday…….. National Holiday  on account of Pro Government No Productivity Day…

As you guess , no transport, no postal service , no telegraph..of course no telephone to include in the list….. ( Only a few in each area had telephone in those days and they offered to help the neighbours when they receive any incoming call)

Morning as usual while reading the  newspaper, read the  astrology column which I never read before.  The astrospeak for  my star that day was that  I would receive an important communication.

I was wondering the whole day how I would receive it…….no postal service……no transport……..

Tick…..Tick…..Tick…… The clock struck 7………..Almost the day was over and I proceeded with my chores and kids.

Dringggggg……My door bell rang.

There stood this little boy of my friend to inform me that I would be receiving an overseas call  in a short while then.

Vow…… Who was this??? From where???

Surprise……..

Rushed across  the scary bushes at that time to reach their house in the next street……

Gosh…..its my long time  friend with whom there was no communication for years, since the friend had moved overseas for living.

Yeah….It was time to believe the stars and astrology…

Feeling wonderful till now ……about this yet another memorable moment of my life…..

P.S :  The  day I returned after hospitalization  of  my daughter for some  illness…… to take care of my little son, happened to receive two New Year Greeting Cards(1991) from a friend and my sissy……. that too after few  years of no communication , made me burst into tears. So heart warming and soothing moment which I cherish till date, which we do not get often these days though we have lot of communication modes and we say the world is a village.....

The Terminal.....

 New York,  JFK International Airport, Terminal 8 …….

Here is where I waited at Gate No 47, as per my boarding pass issued at the check in counter, to board my connecting flight to San Francisco. After a detailed window shopping  around the terminal and a coffee from Star Bucks (as recommended by my son in law ) , upon confirming the flight details  in  the electronic display board , except for the fact that I was unaware that the flights arrive and depart every second in that airport and the data change according to the availability of the gates and I should monitor the display board then and there …… I settled down to look around me……….until it was 5.50 pm (my connecting flight was at 6.00 pm)

I got my first doubt when I there was no trace of any boarding call at 47 …. Checked with the staff at counter  47…… The staff showed his hand in the air and sounded “OOOOSH” (his gesture made me smile though it wasn’t a good time)..

Rushed to the Jet Airways counter and requested for help. Initially they refused. From nowhere another staff who resembled more like a north Indian offered to help me….. Found out from the control room that my flight was  to depart from Gate 40 , was delayed just for me as a transit passenger  to catch up….. We ran ran and ran……to see desperately ….the aircraft  moving away from the gate .(Mam.. can u see the wings of your flight ??, yeah with my checked in baggage and half of the money I brought in US dollars)

Tried for a ticket to the nearby airports (San Jose, Oakland ) but horrified to know that no flight service is operated from the East Coast to the West coast after 6 p.m after the 9/11 incident……Upon watching my helpless situation , the Jet Airways staff offered to help me out. Offered his hand phone to contact my daughter, got the tickets printed out from his friend and made me wait near the Check in counter  near the departure gate for my bro to pick me up ……..

Around 8 pm ,my  bro, Sree as we call him, picked me up to his house to host me with Dosas and milk for dinner (his wife was away in India then), Sun TV, a nice chat, a little guided tour of his house in Milbourne in the suburbs of New York and of course (en route to his house) about the Brooklyn bridge, Liberty statue and what not..( I heard New York’s night view to be the best , is it so Sree?)

Early morning he rushed me to the airport and I boarded the  flight, of course without missing it this time, with the ticket helped out by the Jet airways staff the previous evening with no additional cost ……. On our way, my bro told me that the JFK airport is closed every night and no one is allowed to stay inside since the 9/11 incident . [What if those guyz were not there for me ? God knows what I would have done with my $ 500 , jet lag, new country,  new culture ……]

To my utter dismay, the flight was delayed due to technical snag……. When it started flying, there was this real rough noise of the engines which scared me throughout…..Except for the cornflakes and milk offered by my bro with tissues to wipe away the puss from my fungal infection in my finger….no food except little orange juice and wadar..(water as they say…..was offered in a tray in bottles to all non white people from where the needy had to pick up the bottle)

Thank God,  landed at San franscisco at last, after 3 days(I guess so or was it 2 guyz?) Happy to go  with grandson’s  sweet baby talks , hugs and good food and what not..

P.S : Guess why I felt so close to my heart when I watched the movie “The Terminal” by Tom Hanks

THANK YOU DEAR BROS….the known and the unknown ….

Night of the Scorpion............

Cannot skip the thought of  my encounter with the Scorpion, whenever I happen to read the famous poem by “Nizzem Eskiel “…… an Indo-Anglican poet….since my childhood until last night…

Grand Parents @ my mother's wedding

This is our ancestral house at Sathyamangalam …..(We are the proud owners of this house right now…) This place is surrounded by mountains and river on all side and I remember the frozen coconut oil most of the days in a year.

A long “thinnai” supported by pillars which leads to the main door of the house preceded by a brightly  lit courtyard (Thotti muththam)……Wooded pillars( horizontal and vertical), three layered roof (Tiles, sheet made of bamboo, bamboo), separate storage area for condiments, built in granaries, a row house with great width and length (Rendu kattu veedu)  

“I REMEMBER THE NIGHT MY MOTHER

WAS STUNG BY A SCORPION. TEN HOURS

OF STEADY RAIN HAD DRIVEN HIM

TO CRAWL BENEATH A SACK OF RICE.”

During one of my early childhood days, at dusk heard the groaning of my grandmother who was stung by a “Scorpion” who used to operate around the granaries and condiment storage area where the gunny bags and cartons are stored.

Myself and my sister rushed to one of our neighbouring houses wherein lived Mr.Natesa Ayyar who was well known as a priest who could recite mantras for people who are in distress.( It was not the first time she was bitten by the Scorpion……. I myself can count to 10 times minimum , my mom says since her childhood its infinity….)

“THE PEASANTS CAME LIKE SWARMS OF FLIES”

“WITH CANDLES AND WITH LANTERNS”

In the mean while , all our neighbours started coming to our house hearing about what happened …….

“MAY THE SINS OF YOUR PREVIOUS BIRTH

BE BURNED AWAY TONIGHT, THEY SAID.

MAY YOUR SUFFERING DECREASE

THE MISFORTUNES OF YOUR NEXT BIRTH, THEY SAID.

MAY THE SUM OF ALL EVIL

BALANCED IN THIS UNREAL WORLD”

People started talking philosophy around …… if you suffer the pain , all your sins will go away, your chance of rebirth is reduced etc etc….(which I believe strongly)

As kids did not know what to do…….Just watched …..

“AND BUZZED THE NAME OF GOD A HUNDRED TIMES

TO PARALYSE THE EVIL ONE.”

Some chanted prayers……

“I WATCHED THE HOLY MAN PERFORM HIS RITES TO TAME THE POISON WITH AN INCANTATION.”

Natesa Mama started applying the “Holy Ash” and started reciting Mantras to drive away the evil out of our granny massaging with “Neem Leaves” around the bitten area……which would stop the poison gushing into the blood.

“MY(GRAND) FATHER, SCEPTIC, RATIONALIST,

TRYING EVERY CURSE AND BLESSING,

POWDER, MIXTURE, HERB AND HYBRID”

After a while, everyone left ….

Our granny was still groaning and groaning in pain…until the next day..

MY  MOTHER ONLY SAID

THANK GOD THE SCORPION PICKED ON ME

AND SPARED MY CHILDREN.

With Great Grand Children during Diwali 2013

We were care free kids then who were left under her care …. which made her to think that the scorpion spared us, the kids.

[Same I felt when I got my ankle fractured while walking along with my grandson..  :D]

During our teen years , we used to make fun at our granny to be a person like the villain “Naganandhi” of Sivagamiyin Sabatham by KALKI , who used to take the poison of snakes and bit by them … to develop immunity to his system.

Few years back, I saw a scorpion at Chennai in the walk path of our apartment while sitting along with small kids , which scared them….Not me…..

P.S:  I still wonder, in spite of the medical facilities available, why she was not given medical aid???

ஆலிவுட்டு போனே(ன்) ஆர்னால்ட் வூடு பாத்தே(ன்)......

என் முதல் அமெரிக்கப் பயணத்தின் போது லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகருக்கு 3 நாள் பயணமாக காரில் சென்றோம். 

மூன்றாவது நாள் அந்த நகரின் முக்கியப் பகுதியான ஹாலிவுட் புலவா(ர்)ட் என்னும் இடத்திற்கு சென்றோம். (இந்த புலவா(ர்)ட் என்பது நம்ம ஊர் பாக்கம், பட்டி, பாளையம் போல அங்கங்கே சேர்க்கப்பட்டிருக்கும்)

ஹாலிவுட் புலவா(ர்)ட் (Hollywood Boulevard) பகுதியில் ,காரை நிறுத்திய இடத்தில் என்னைக் கவர்ந்தவைகள் ....  மல்டி லெவல் பார்க்கிங், தெருவோரத்தில் நிறுத்தி வைக்கப் பட்டிருந்த லிமசின்( limousine) கார்கள். (வாடகைக்கு விடுவாங்களோ?)

ஹாலிவுட் வாக் ஆஃப் ஃபேம் (Hollywood Walk of Fame ) எனப்படும் ஹாலிவுட் புலவா(ர்)ட் பகுதியில் அமைந்த வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க சைனீஸ் திரையரங்கத்தின் அருகில் ஹாலிவுட் நட்சத்திரங்கள் வசிக்கும் பகுதிகளான சன் செட் புலவா(ர்)ட் (Sunset Boulevard), பெவர்லி ஹில்ஸ் ஆகிய பகுதிகளுக்கு செல்ல சுற்றுலா வண்டிகளில் ஏற வேண்டும். 

அந்தத் தெருவின்(Hollywood Walk of Fame )இரு பக்க நடைபாதைகளிலும் திரைப்படம், வானொலி, தொலைக்காட்சி என புகழ் பெற்றவர்களின் பெயர்களும் அவர்களது துறைகளும் குறிக்கப் பட்ட நட்சத்திரங்கள் நெடுகிலும் புதைக்கப் பட்டிருக்கிறது..... 

சுற்றுலா வண்டிக்காக சைனீஸ் தியேட்டர் வாசலில் காத்திருந்த சமயம் அங்கே கண்ட காட்சிகளில் மனதைக் கவர்ந்தவை...



தரையில் புகழ்பெற்ற நட்சத்திரங்களின் கை விரல்கள் பாதங்கள் சிமெண்ட் தரையில் பதியப் பெற்றிருந்தது,

ஸ்கூட்டரில்  சக உல்லாசப் பயணியாக ஒரு காலில் மாவுக் கட்டுடன் வந்த தனியாக வந்த பெண்மணி...(ஒரு சின்ன மயிரிழை அளவு எலும்பு உடைந்து சேர்ந்ததுக்கே கடந்த ஒன்றே கால் வருடங்களாக அலம்பல் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கியே மஞ்சுளா!!)

காதில் ஹெட் ஃபோன் மாட்டி கிளம்பினோம். உடனடியாக வர்ணனை காதில் கேட்கத் தொடங்கியது. நம்முடைய ஊர்தி சிறிய வேன் போலத் தான்.... மேலே மூடி இல்லை.... வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டே சென்றோம். (சரியா சொல்லணும்னா பட்டிக்காட்டான் மிட்டாய் கடையை பார்த்தாப்ல)

ஒரு மலை உச்சிக்கு அழைத்து சென்றார்கள். ஹாலிவுட் என்ற எழுத்துக்கள் பொறிக்கப் பட்டிருக்கும் மலை(அதோ பாருங்க எல்லாரும்) மற்றும் அந்த ஊரின் சாலைகளயும் கண்டோம்.

அடுத்து நேராக . சன்செட் புலவா(ர்)ட், பெவெர்லி ஹில்ஸ் பகுதி..... ஹாலிவுட் நட்சத்திரங்களின் குடியிருப்புப் பகுதி.....மலைப்பாங்கான இடம்.... சுற்றிலும் மரங்கள்.. இங்கே ஒவ்வொரு வீடும் பல கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ளவை...

இதோ .........இது தான் ஆர்னால்ட் வீடு...

(ஒரு சின்ன பையன் தன் தந்தையிடம் :இன்றைய தேர்வில் உனக்கு பிடித்த ஹீரோ(வீரன்) யார் என்று கேட்டார்கள், நான் உங்கள் பெயரை எழுதினேன்.... 

தந்தை :(மகிழ்ந்து போய் )நான் தான் உன் ஹீரோவா இது வரை சொல்லவே இல்லையே... 

மகன் : எனக்கு ஆர்னால்ட் ஸ்வாஸ்னெக்கருக்கு ஸ்பெல்லிங் தெரியாது உங்க பெயருக்குத் தான் தெரியும்) 

இது தான் மைக்கேல் ஜாக்சன் வீடு, இது தான் ....... 

(டாடீ எனக்கு ஒரு டவுட்டு...... வர்ணனை நம்ம காதுல கேட்டுதே அது நேரடி வர்ணனையா இல்லை முன்னாலயே பதிவு செய்ததா? எது யார் வீடுன்னு நமக்கு என்ன தெரியும்?எப்படி சரி பார்க்கறது?)

திரும்பும் வழியில் ரோடியோ டிரைவ்....(Rodeo drive) (பெவர்லி ஹில்ஸின் ஒரு பகுதி)

2 மைல் நீளமுள்ள தெரு...... புத்தக கடைகள், அழகுப் பொருட்கள், துணிமணிகள், நகைகள் என அனைத்தும் விற்கப்படும் இடம்.இந்தத் தெருவின் சிறப்பம்சம் அங்குள்ள மின் பிளக் உட்பட அனைத்தும் வெள்ளியின் நிறத்தில் ..... நட்சத்திரங்களை (வானம் & சினிமா) குறிப்பிடும் வகையில் (உங்க கையில் பையில் சில லட்சங்களாவது இருக்கா..... குறைந்த பட்சம் நிறைய பணம் உள்ள வங்கிக் கணக்குக்கான  செக் புத்தகம், அப்படீன்னா வாங்க கடைக்குள்ள போகலாம்)

மீண்டும் சைனீஸ் தியேட்டர் வாசல். 

அதன் வலப்பக்கத்தில் மேடம் டுசா மெழுகு அருங்காட்சியகம்.

பாடகர்கள், நடிகர்கள், இயக்குனர்கள், விளையாட்டு வீரர்கள்,கதா பாத்திரங்கள்,சின்னத் திரை , பெரிய திரைகளில் புகழ் பெற்றவர்கள் எனப் பல பிரிவினருக்கும் மெழுகினால் ஆன சிலைகள் செய்து வைக்கப்பட்டுள்ளன. 

ஒவ்வொரு சிலையும் தத்ரூபமாக இருந்தது. (ஒரே பிரச்சினை அதில் பெரும்பாலானோர் யார் என்றே தெரியவில்லை...... இப்ப தெரியுமே...கூடுதல் கட்டணம் கட்டி ஹாலிவுட் படங்களை விடாம பாக்கறம்ல?)

புகைப்படங்கள் எடுத்துக் கொண்டோம். யார் என்றே தெரியாத சிலைகளுடன் புகைப்படம் வேண்டாம் என்று நான் மறுக்க ... என் மருமகன் நான் பிறகு 

யார்ன்னு சொல்றேன் என்று சமாதானம் செய்து படம் பிடித்தார் (தேங்க்ஸ் மாப்ளே....)

இந்த அருங்காட்சியகத்தின் சமீபத்திய சேர்க்கை Anne Hathaway .....(Bride Wars, Alice in Wonderland, Les miserables)

பின் குறிப்பு - 1 :ரோடியோ டிரைவ் பற்றி மேலும் புரிந்து கொள்ள "ப்ரெட்டி உமன்" திரைப்படம் பாருங்கள்.....(ஜூலியா ராபர்ட்ஸ்)

பின் குறிப்பு - 2 : Boulevard என்பது இரு பக்கங்களிலும் மரங்கள் நிறைந்த அகன்ற பாதை

பின் குறிப்பு - 3: எங்க கோலிவுட்டு இத வுட சூப்பரா இருக்குமுங்க......(சாலிக்கிராமம் )துரையரசன் தெருவுல விஜய் வூடு, கண்ணம்மாள் தெருவுல விஜய்காந்த் வூடு, அதுக்கு முன் தெருவுல வடிவேலு வூடு , எம் ஜி ஆர் தெருவுல ரம்பா வூடு, இந்திரா காந்தி தெருவுல பாலு மகேந்திரா வூடு, அவரூட்டுக்கு அடுத்தாப்ல நாசர் வூடு... இன்னொரு நாள் நானே உங்களை அங்கெயெல்லாம் அழைச்சிக்கிட்டு போறேன்....

உஸாத்தே.....உஸாத்தே.......

2008 - 2010 சாலிக்கிராமத்தில் சொந்தமாக டியூஷன் சென்டர் நடத்தினேன். வருடம் முழுவதும் மாலையில் ஒன்று முதல் 12 வகுப்புப் பள்ளிப் பிள்ளைகளும் (சீருடை மட்டும் தான் இல்லை இங்கே.... அந்த டெஸ்ட் இந்த டெஸ்ட் பெற்றோர் ஆசிரியர் கூட்டம் என்று படுத்தி எடுக்கறீங்க மேடம்) காலையில் பெண்களும் (சொந்த கதை சோகக் கதைகளை கேட்டுக் கொண்டே இடையில் படிப்பு சொல்லிக் கொடுப்பது பெரிய சவால்) முதியவர்களுமாக வந்து கற்றுச் செல்வார்கள். 

கோடை விடுமுறையில் ?

நமக்கும் பொழுது போகும் பெற்றோர்களுக்கும் உதவி செய்தது போல இருக்கும் என்று நானும் என் உதவியாளரும் திட்டமிட்டது தான் இந்த கோடை முகாம்.  3.5 - 8 வயதுக் குழந்தைகளுக்கானது. 9.30 - 12.30 என முடிவு செய்தோம். (மகள் திருமணத்திற்கு கூட இத்தனை திட்டமிடல் இல்லை)

தினமும் நாங்களே சிற்றுண்டி கொடுப்பதாக முடிவு செய்தோம்.(பழங்கள், சத்துணவு, எண்ணை பண்டங்கள் இல்லை)

3.5 - 5 வயது குழந்தைகள்.... 

அம்மா............அம்மா............ கதறல்..... செல்லம் ஓடி வா ஓடி வா....... நாம லைட் பாக்கலாம் (அனைத்து விளக்குகளும் சாண்டலியர் உட்பட போடப்படும்) என்ன மாயமோ அழுகை நின்று விடும்..

தினமும் எனக்கு புது க்ரேயான் குடுத்தா தான் வருவேன்...... (சரி வா தரேன்)

தினமும் போன் பேசுவியே ..இன்னிக்கு ஏன் பேசலை? (மகள் அமெரிக்கா சென்ற புதிது குறிப்பிட்ட நேரத்தில் தினமும் 3 நிமிடங்கள் பேசுவார்)

என்னை மட்டும் வெளில போகாதேன்னு சொல்றாங்க , ஆனா அவங்க ஏன் அங்க போனாங்க? (மேடம் ....... உள்ளே வாங்க, இங்க ஒரு விசாரணை நடக்குது உங்க பேர்ல..._என் உதவியாளர்)

சில நாட்களே வந்தாலும் என்னை விட்டு நகரவே மாட்டார் என் சகோதரர் மகன்.......(உஸாத்தே.....உஸாத்தே.......)

இந்த குழுவினர் தினமும் வர்ணம் தீட்டுவார்கள்.

5 - 8 வயது குழந்தைகள்.....

பெண் குழந்தைகள் கொஞ்சம் கூடுதல் சமர்த்தாக இருப்பார்கள். 

ஆண் குழந்தைகள் கைகளை தரையில் ஊன்றிக் கொண்டு கால்களால் கூடம் முழுக்க சுவரில் பல்லி போல நடப்பார்கள்....... ஓடிப் பிடித்து விளையாடுவார்கள்.

யோகா பயிற்சி முடிந்ததும் எல்லாரும் வலப்புறமாகத் திரும்பி எழுந்திருங்க.......(இன்னிக்கு மட்டுமா வாழ் நாள் முழுவதுமா_ ஒரு சுட்டிப் பையன்)

இது யார் தெரியுமா எங்க பெரியம்மா..... (என் சகோதரியின் மகன் 

இப்படி உதார் விட்டு எல்லாரையும் மிரட்டி வைத்திருந்ததாக என் உதவியாளர் கூறினார்)

எல்லாக் குழந்தைகளும் நன்றாக யோகாசனப் பயிற்சிகள், தினம் ஒரு கைவேலை,பாட்டுக்கள் கற்றுக் கொண்டார்கள்.

சமர்த்தாக சாப்பிட்டார்கள். (என்னது ராஜேஷ் வாழைபழம் சாப்பிட்டானா

? எங்க பாப்பா முறுக்கு சாப்பிட்டாளா?)

நல்ல பழக்கங்களைக் கற்றுக் கொண்டார்கள். (செருப்பை ஒழுங்கா வெச்சிருக்காங்களே? எங்கள் பிள்ளைகளா?)

தனித் திறமை நேரத்தில் ஒவ்வொருவரும் பாட்டுப் பாடி, நடனம் ஆடி, கைவேலைகள் செய்து காட்டி என எதிர் பாராத வகையில் அசத்தினார்கள்.(எத்தனை திறமைகள்???) கதை நேரத்தில் பல கதைகள் பல செய்திகள் நமக்குக் கிடைக்கும் .

விளையாட்டு நேரத்தில் மட்டும் சொம்போடும் துண்டோடும் நாட்டாமையா நாம் மாறியே தீர வேண்டும்.....(ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸப்பா....)

கிளம்பும் நேரம் நாளைக்கு என்ன சிற்றுண்டி என்று மறக்காமல் கேட்டு செல்வார்கள்.( என்னிடம் கேட்க பயம், என் உதவியாளரிடம் கேட்டு செல்வார்கள்) :) :)

கடைசி நாள் மாறு வேட போட்டி, யோகாசனங்கள் செய்தல் , பாடிக் காட்டுதல் என பெற்றோர்கள் அனைவருக்கும் செய்து காண்பித்தார்கள்.

காத்திருக்கிறேன்.............

பெரிய காதுகளுடன்..........