ஆறாவது வட அமெரிக்கப் பயணம் - பகுதி 3 (இறுதிப் பகுதி)

22/01/2023

Mountain Vista Medical Center, Mesa.

மருத்துவமனைக்குக் காலை எட்டு மணியளவில் பல விதமான உணர்வுகளுடன் சென்று சேர்ந்தோம். பாலைவனத்தின் நடுவே அமைந்த ஊரில் உள்ள மருத்துவமனை என்பதால் அவசரகால உதவிக்குத் தேவையான Air ambulance helicopter உடன் கூடியது.

மருத்துவமனையில் எங்களுக்கான அறை தயாராக இருந்தது. Normal delivery என அழைக்கப்படும் இயற்கை முறை பிரசவத்திற்கு ஏற்றபடி அமைக்கப் பட்டிருந்த அறையில் தங்கி (காத்துக் கொண்டு) இருந்தோம் அறையில் அனைத்து விதமான வசதிகளும் (ஆக்சிஜன் உட்பட) இருந்தன. 24 மணி நேரங்களும் centralised aircondtioner ஓடிக் கொண்டிருக்க Five Star விடுதி அறை போல வசதியாக இருந்தது.

8 am - 8 pm கணவனைத் தவிரக் கூடுதலாக ஒருவர் இருக்கலாம் என்பதால் நானும் இருந்தேன். மருத்துவர் உத்தரவுப்படி பிரசவ வலியை செயற்கையாக ஏற்படுத்தும் மருந்தினை ஆறு மணி நேரங்களுக்கு ஒரு முறை தரத் தொடங்கினார்கள்.

தாயின் pulse, bp, oxygen level மற்றும் இடுப்பு வலியின் அளவு (ஈசிஜி போலத் திரையில் ஓடிக் கொண்டே இருந்தது) போன்றவை தொடர்ந்து கண்காணிக்கப்பட்டது. நம் அறையில் தெரியும் விவரங்கள் reception பகுதியிலும் செவிலியர் பார்க்கும் வண்ணம் திரையில் தெரிந்து கொண்டே இருக்கிறது திரையைப் பார்த்தே யாருக்கு வலி அதிகரிக்கிறது எனக் கண்டு உடனே உள்ளே வந்து கண்காணிக்கிறார்கள்.

இந்நகரின் வெப்பநிலை காரணமாக வெயிலோ மழையோ குளிரோ ஒரு நாளைக்கு குறைந்த பட்சம் 3-4 லிட்டர்கள் தண்ணீர் அருந்த வேண்டும் என்பதால் உதவியாளர்களின் உணவு அறைக்கு சென்று கிரான்பெர்ரி ஜூஸ், ஆரஞ்சு ஜூஸ், ஆப்பிள் ஜூஸ், ஹாட் சாக்லேட், தண்ணீர் என அறைக்கு எடுத்து வந்து குடித்துக் கொண்டே இருந்தேன் (தோம்)

சான் பிரான்ஸிஸ்கோவிலிருந்து விமானத்தில் கிளம்பி வந்து சேர்ந்த மகள் மதியமும் இரவும் சமைத்து எடுத்துக் கொண்டு வர நான் காலை உணவை எடுத்து வருவேன். 22, 23 தேதிகள் எதிர்பார்ப்புடன் கழிந்தது.

சில techinical காரணங்களால் இயற்கை முறை பிரசவம் அசாத்தியம் என்பதால் 24 ஆம் தேதி மதியம் 3.30 மணியளவில் சிசேரியன் எனப்படும் அறுவை சிகிச்சை முறையில் குழந்தையை பிரசவிக்க முடிவு செய்துள்ளதாக மருத்துவர் அறிவித்தார். அதற்குள் மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தால் இறைவன் அருள் எனக் கூறி மருமகளுக்கு counselling செய்து விட்டுச் சென்றார்.

முதலில் மனம் தளர்ந்த மருமகள் சிறிது நேரத்தில் சுதாரித்துக் கொண்டார். அவர் கொண்டு வந்த புத்தகங்களில் / என் அனுபவங்களின் அடிப்படையில் இயற்கை முறை பிரசவம் பற்றியே நான் அதிகம் அறிந்துள்ளேன். சிசேரியன் செய்தால் நோயாளியை / குழந்தையை எப்படிப் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என நான் அறிந்திருக்கவில்லை. மிகுந்த கவலைக்குள்ளானேன்.

மேலும் இவர் என் மருமகள். இவருடன் நான் ஏறக்குறைய 3-4 மாதங்களே செலவழித்துள்ளேன் என்ற நிலையில் இவரின் உடலுக்கு என்ன ஒத்துக் கொள்ளும் என்ன சாப்பிடுவார் என ஒன்றும் தெரியாத குழப்பமான மனநிலையில் பேரனின் வரவை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தேன்.

அரை மணி நேரக் காத்திருப்புக்குப் பின் மகன் குட்டிப் பாப்பாவின் புகைப்படத்தை அனுப்பினார்.

ஆவலுடன் அறைக்கு உள்ளே வந்து அமர்ந்த சில நொடிகளில் நகரும் தொட்டிலில் குட்டிப் பாப்பாவை மகன் அழைத்து வந்தார். கண்களை உருட்டி, நாக்கை வெளியில் நீட்டி நீட்டி மடக்கிக் கொண்டே அழாமல் வந்து சேர்ந்தார் கொள்ளை அழகான அந்த நிகழ்வை பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்ததில் அந்தக் கணத்தை புகைப்படம்/ வீடியோ எடுக்கத் தவறி விட்டேன். ☹

[கொங்கு நாடு எனப்படும் கோவை, ஈரோடு, சேலம் மாவட்டங்களில் பெண் குழந்தைகளைப் பா

ப்பா எனவும் ஆண் குழந்தைகளை "தம்பி" எனவும் அழைப்பது வழக்கம். எங்கள் வீட்டில் இருப்பது பாப்பாங்ளா தம்பீங்ளா?]

மகன் உறவினர்களுக்கு வீடியோ காலில் அழைத்து பாப்பாவைக் காண்பித்து முடித்ததும் செவிலி பாப்பாவின் எடை (2.498kg), உயரம் போன்றவற்றைக் கணக்கெடுத்தார்.

மேலை நாடுகளில் பிள்ளைப் பேறுக்காக மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படும் போதே குழந்தை ஆணா பெண்ணா என்ன பெயர் என எழுதித் தர வேண்டும். அவர்கள் வரவேற்பு மடல், கால் அச்சு பதிக்கும் காகிதம் போன்றவற்றை குழந்தையின் பெயரை எழுதி நம் அறையில் வைத்து விடுவார்கள். எங்கள் மகன் குழந்தை பிறந்த பிறகே பெயரைக் கூறுவோம் எனக் கண்டிப்பாகக் கூறி விட்டார். நாங்களும் என்ன பெயர் எனக் கேட்கவில்லை. 25ஆம் தேதி உறவினர் ஒருவர் என்ன பெயர் எனக் கேட்ட பிறகு தான் அடடே... நம் தங்கக் குடத்தின் பெயரைக் கேட்கவே இல்லையே எனத் தோன்றியது.

NEAL (நீல்). இந்தப் பெயருக்கு Champion, Compassion எனப் பொருள்களும் உண்டு.

(நம் நீலவண்ணன் தான் அமெரிக்கா சென்ற பிறகு நீல் ஆகி விட்டார். கீசவ் -Keshav, ஈதி- Ethirajan, வீவீக்- Vivek, நாண்டி-Nandhini களைக் கேட்டு அலுத்து அமெரிக்கர்களும் சுலபமாக உச்சரிக்கும் வகையில் வைக்கப்பட்ட monosyllable பெயர்)

ஒரு நாள் மருத்துவமனையின் கண்காணிப்பில் இருந்த தாயும் சேயும் ஜனவரி 26ஆம் தேதி மதியம் வீட்டிற்கு அனுப்பப் பட்டார்கள். மருத்துவமனையில் தரப்பட்ட discharge summary யில் நோயாளி தன்னுடைய வலியின் அளவு 1-10 அளவுகோலில் 5/10 இருந்தது எனக் கூறினார். மற்ற எல்லா விவரங்களுக்கும் நோயாளி அப்படிக் கூறினார் இப்படிக் கூறினார் என எந்த வித commitmentம் இல்லாமல் இருந்தது.

மூன்று நாட்கள் தொடர்ந்து 8 am - 8pm மருத்துவமனையில் ஒரே இடத்தில் அமர்ந்து இருந்ததில் நான்காவது நாள் அதுவரை நான் அனுபவித்திராத வகையில் கடுமையான இடுப்பு வலி. ஓய்வெடுக்க நேரமில்லை சந்தர்ப்பமும் இல்லை. யாரிடமும் பகிரவும் இல்லை.

வட அமெரிக்காவில் குழந்தை மருத்துவரை நாமே தேடித் கண்டு பிடித்துப் பதிவு செய்து கொண்டு பிரசவம் நடந்த மருத்துவமனைக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும். குழந்தை பிறந்தது முதலான சரித்திரத்தை onlineல் குழந்தை மருத்துவருக்கு ஒப்பித்து விடுவார்கள் வீட்டிற்கும் மகனது அலுவலகத்திற்கும் அருகிலேயே ஒரு மருத்துவரைக் கண்டு பிடித்தோம் [தற்சமயம் மகன் work from home என்றாலும் பின்னாளில் தேவைப்படலாம்]

நான்காவது நாள் குழந்தை மருத்துவருடன் appointment. ஏற்கனவே எடை குறைவாக இருந்தவர் மேலும் 100gm குறைந்து இருந்தார். Small baby என முத்திரையிடப்பட்டு உடனடியாக Formula milk வாங்கிக் கொடுத்து எடையை ஒரே வாரத்தில் அதிகரித்து மீண்டும் அழைத்து வாருங்கள் எனக் கூறி அனுப்பினார் மருத்துவர்.

இந்தியக் குழந்தைகளின் சராசரி பிறப்பு எடை 2.5 - 3 கிலோ தான். ஆனால் அமெரிக்காவில் குறைந்தது நான்கு கிலோ எடை இருந்தால் தான் normal baby. இந்தப் பாப்பாவிற்கு சில மாதங்கள் முன் பிறந்த எங்கள் community தோழிகள் இருவரின் பேரன் பேத்தியும் (IOWA , Toronto) small baby கணக்கில் சேர்க்கப்பட்டு Formula milk தர அறிவுறுத்தப் பட்டதாகக் கூறினார்கள். (அங்கே இதெல்லாம் சகஜமப்பா ..)

பாப்பாவிற்கு ஏற்கனவே பரிசாக வந்திருந்த feeding bottleகளைக் கண்டெடுத்து sterilise செய்ய ஒரு சாதனத்தை order செய்து, அது வருவதற்குள் பாரம்பரிய முறைப்படி அடுப்பில் சுடுநீரில் கொதிக்க வைத்து…எனக் காலையும் மாலையும் நானும் மகனும் போர்க்கால அவசரத்தில் நடவடிக்கை எடுத்தோம்.

முதல் சில நாட்கள் மகளும் உடன் இருந்து உதவியதால் சமாளித்து மீண்டோம் தாயாரின் மருந்துகளின் உதவியால் குட்டிப் பாப்பா அதிகம் விழித்திருக்காமல் தூங்கியதால் சற்றே சுதாரிக்க முடிந்தது 4-7 நாட்கள் Formula பால் குடித்த பாப்பா எட்டாவது நாள் காலை வேண்டாம் எனத் துப்பியதும் தினசரி வாழ்க்கை சற்றே நிதானத்திற்கு வந்தது.

இம்முறை குழந்தை வளர்ப்பு பற்றி புதிதாக ஒரு தகவலை மகன் மூலம் தெரிந்து கொண்டேன். குழந்தை தாயின் வயிற்றை விட்டு பூமியின் சூழல் பழகி, அமைதியாக உறங்க ஆரம்பிக்கும் வரை தாயின் வயிற்றுக்குள் ரத்தக் குழாய்களில் ரத்தம் பாயும் சத்தம் போல "உஷ்" என நிதானமாகக் குழந்தையைக் கைகளில் ஏந்தியவண்ணம் கூறினால் குழந்தை அமைதியாக பயமின்றி உறங்கும் எனச் செவிலி கூறியதாகக் கூறினார். முதல் சில நாட்கள் வாயால் "உஷ்". வாய் வலி தான் மிச்சம் பாப்பா தூங்குவதாகத் தெரியவில்லை. இருக்கவே இருக்கிறது YouTube. அதைத் தொடர்ந்து வீட்டில் எந்நேரமும் "உஷ்....." தான்.

https://www.youtube.com/watch?v=UXBL9SFackM

சில நாட்களில் அந்த சத்தத்திற்குத் தூங்கப் பழகி விட்டார் பாப்பா. அடுத்த கட்டமாக பாடினால் தூங்குவது என ஆரம்பித்தார். மகன் எட்டு வருடங்கள் கற்றுக் கொண்ட கர்நாடக இசையும், நான் வயலினுடன் நான்கு வருடங்கள் கற்ற வாய்ப்பட்டும் என் கணவர் தானே சொந்தமாக இசையமைத்துப் பாடிய திருமங்கையாழ்வாரின் "மாணிக்கம் கட்டி" எனத் தொடங்கும் பாசுரங்களும் பெரிதும் உதவின. Peppy ஆன பாடல்களை அமைதியாகக் கேட்பார். (என் கணவர் பாடும் அதே ராகத்தில் பாட நினைத்து என் மகன் You Tubeல் தேட, அப்பா தானே இசையமைத்துப் பாடி இருக்கிறார் என அறிந்து இளையராஜா இசை போல அனைவரும் பின்பற்றி படும் வகையில் மிக எளிமையாக உள்ளது என மிகவும் பாராட்டினார்)

அடுத்த டென்ஷன் பாப்பாவின் தொப்புள் கொடி எப்போது காய்ந்து விழும் என மிகக் கவனமாக பார்த்தல். அதுவரை குளித்து விடக் கூடாது எனக் கூறியிருந்தார்கள் செவிலியர்கள். பத்து நாட்களுக்குப் பிறகு விழுந்ததும் குளியல் படலம் ஆரம்பம்.

தாயாருக்கும் முறையான பத்திய உணவுகளை சமைத்துக் கொடுக்க ஆரம்பித்தேன் எங்கள் முன்னோர்கள் செய்து வந்த உணவுகளின் பட்டியலில் எந்த உணவு பாப்பாவிற்கும் ஏற்றதாக இருக்கும் என trial and error முறையில் செய்து ஒரு வாரத்தில் ஒரு ஒழுங்கு முறைக்கு வந்தோம்.

பிப்ரவரி 18, 2023 அன்று பாப்பாவை தொட்டிலில் இட்டு, பெயர் சூட்டும் விழா நடத்த ஏற்பாடு செய்தோம். கொரோனா தொற்று காரணமாக பார்வையாளர்களாக யாரையும் அழைக்கவில்லை. அழைத்த மகள் குடும்பத்தினரும் உடல் நிலை சரியில்லாததால் வரவில்லை. 1.30 மணி நேரப் பயண நேரத்தில் உள்ள மஹாகணபதி கோவிலில் இருந்து வந்த அர்ச்சகர்/புரோகிதர் சரியாக ஒன்பது மணிக்கு வந்து சேர்ந்தார். அதற்குள் அனைவரும் தயாராக இருந்தோம். தூங்கும் பாப்பாவைக் கையில் வைத்துக் கொண்டு அமர்ந்தேன்.

வந்திருந்த நண்பரின் மகளும் பேத்தியும் தான் விருந்தினர்கள்/ புகைப்படக்காரர்கள்/ தொட்டிலிட்டு காப்பு அணிவிக்கும் அத்தைகள். YouTubeல் நேரடி ஒளிபரப்பு செய்யப்பட்டது நிகழ்ச்சி.

நிகழ்ச்சி முடிந்து புரோகிதர் நான் கோவிலுக்கு செல்ல வேண்டும் என் shift இன்னும் ஒரு மணி நேரத்தில் ஆரம்பிக்கிறது சாப்பாடு போடுங்கள் என்றார். இதோ ... என சமையலறைக்குச் சென்றேன். Rice cookerஐ ஆன் செய்யவே மறந்து விட்டேன் பாயசம் மட்டும் குடித்து விட்டுக் கிளம்பினார். வருத்தமாக இருந்தது.

பாப்பா தூங்கும் நேரத்தைக் கணக்கிட்டுக் குளியல் படலத்தை ஆரம்பிக்க வேண்டும். நான் உடம்பிற்கு எண்ணெய் தேய்த்து மசாஜ் செய்யும் நேரத்தில் என் கணவர் உடம்பு தேய்க்கும் பொடி, துண்டு, வெந்நீர், சட்டை, சாம்பிராணி எனத் தயார் செய்வார். "ஒண்ணும் ஒண்ணும் ரெண்டு ரெண்டும் ஒண்ணும் மூணு" என்று முதல் வகுப்பில் கற்ற வாய்ப்பாட்டைப் பாடிய படியே பாப்பாவின் கால் கால்களுக்குப் பயிற்சியும் செய்விப்பேன் குழாயில் சூடாக வரும் வெந்நீர் வாளியில் விழுந்த சில நொடிகளில் ஆறி விடும் என்பதால் கெட்டிலில் வெந்நீர் வைத்து அவ்வப்போது வாளியில் சேர்த்துக் குளிப்பாட்ட வேண்டும்.

நாலாயிர திவ்யபிரபந்தத்தில் வரும் பெரியாழ்வாரின் "நீராட்டம்" என்னும் தலைப்பின் கீழ் உள்ள கண்ணனை நீராட யசோதை அழைக்கும் பாசுரங்களைப் பாடிய படியே தாத்தா தண்ணீர் விட பாப்பா அமைதியாகக் குளிப்பார். குளித்தால் அப்பா எங்கெங்கே அழைத்துச் செல்வார் எனவும், கண்ணன் கதையும் கூறினால் சமர்த்தாகக் கேட்பார் Octopus துண்டா Bear துண்டா எனக் கேட்டதும் குளியல் முடிந்து விட்டது எனப் புரிந்து கொண்டு அமைதியாக சிணுங்காமல் இருப்பார். (Bathtub உள்ளே கால் நீட்டி அமர்ந்து குளித்து விட வேண்டும். இது தனி வித்தை)

இடைப்பட்ட நேரத்தில் என்னுடைய நடைப் பயிற்சி மற்றும் என் பயணக் கட்டுரைகள் மற்றும் இதர கட்டுரைகளைப் புத்தக வடிவில் மாற்றும் வேலையையும் தொடர்ந்து செய்து வந்தேன். அவ்வப்போது மகனுடன் நூலகம் சென்று Large print (பெரிய எழுத்து) புத்தகங்களை எடுத்து வந்து படித்தேன். Jane Poynter எழுதிய The Human Experiment Two years and twenty minutes inside Biospehere 2 என்ற புத்தகம் தவிர எதுவும் என் மனதைக் கவரவில்லை. என்ன படித்தேன் என்பதே நினைவில்லை.

பீனிக்ஸ் நகரின் ஒரு பகுதியில் contonment எனப்படும் ராணுவப் பகுதியும் உண்டு என்பதற்கு அடையாளமாக மகனது குடியிருப்புப் பகுதியில் US Marine Serviceன் ஜீப்கள் தென்பட்டன.

பிரதி சனியன்று காலை மகனுடன் கிளம்பி காய்கறி, பழங்கள் மற்றும் மளிகைப் பொருட்களை வாங்கி வருவேன் குறைந்த விலையில் கிடைத்த காய்களை வற்றலாக மாற்றினேன்.(குளிராக இருந்தாலும் வெயிலும் வரும் ஊர் பீனிக்ஸ்)

மதியம் 3-6 மின்சார உபயோகத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் வகையில் மின்சாரத்தின் விலை அதிகமாக இருப்பதால் இந்த மூன்று மணி நேரங்கள் மகனைத் தவிர எங்கள் மூவருக்கும் ஓய்வு நேரம். குளிர் காலம் என்பதால் எந்த விதமான பிரச்சினையும் இல்லை.

ஆறு வாரங்கள் முடிய சாதாரணமாக மலம் கழிக்கும் குழந்தை அதற்குப் பிறகு மலச்சிக்கலுக்கு ஆளாகும் எனக் கூறப்பட்டது போல அதுவரை தினசரி 4-5 முறைகள் என்று இருந்த பழக்கம் தினசரி ஒரு முறை என மாறியது. கூடுதலாக colic எனப்படும் வயிற்று வலியும் சேரவே சில வாரங்கள் மீண்டும் வீடு பரபரப்பானது.

Colic வயிற்றுவலி குப்புறப் படுக்க ஆரம்பித்தால் வயிறு அழுந்தி சரியாகி விடும் அது வரை சமாளிக்க வேண்டியது தான் எனக் கூறப்பட்டது. அந்தக் காலகட்டத்தில் நடந்த சுவையான சம்பவத்தையும் இங்கே பகிர விரும்புகிறேன்.

வீட்டிற்கு மிக அருகில் உள்ள சாயிபாபா கோவிலுக்கு பிரதி வியாழன் சென்று வருவோம் என முன்பே குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். பக்தர்கள் சமைத்து எடுத்து வரும் உணவுகளையும் கடவுளுக்கு நிவேதனம் செய்து To go பெட்டிகளில் போட்டுப் பிரசாதமாகத் தருவார்கள் மருமகள் ஒன்பது வாரங்களுக்கு தொடர்ந்து பிரசாதம் செய்து தருவதாக வேண்டிக் கொண்டதாகவும் சுண்டல், பாயசம், தயிர்சாதம் என என்னால் எது முடியுமோ சிறிய அளவில் செய்து தருமாறு வேண்டினார்.

Patel Brothersல் குறைந்த விலையில் கிடைத்த காய்கறிகளும் பழங்களும் நிறைய வாங்கி வந்திருந்தேன். முதல் வியாழக்கிழமை காய்கறிகளை கதம்ப சாதமாக மாற்ற முடிவு செய்தேன்

என் சமையலை எப்போதும் கிண்டல் செய்யும் என் மகனது முதல் விமர்சனம்: "சாயிபாபா பாவம்"

சமையல் வேலை தொடர்ந்து கொண்டிருந்த நேரத்தில் குட்டிப் பாப்பாவுடன் வந்தார் பாப்பாவும் எட்டிப் பார்த்து விட்டு தன்னுடைய வழக்கமான gesture ஆன நாக்கை நீட்டி நீட்டி மடக்கினார். (நாம் தூ தூ சொல்வது போல இருக்கும்)

என் மகன் பாப்பாவிடம் : பாப்பா ...தூ தூ சொல்லக் கூடாதுப்பா (மறைமுகமான கிண்டல்)

அன்று மாலை என் கணவரும் மகனும் கோவிலுக்கு பிரசாதத்தை எடுத்து சென்ற பதினைந்து நிமிடங்களில் பாப்பா வயிற்று வலியால் அழுது அலற எங்கள் இருவராலும் சமாளிக்க முடியாமல் போக, மருமகள் சீக்கிரம் வாருங்கள் மருத்துவமனைக்குச் செல்லலாம் எனத் தொலைபேச, அடுத்த சில நிமிடங்களில் அவர்கள் கையில் பிரசாத டப்பாக்களுடன் வீடு வந்து சேர்ந்தார்கள். பாப்பா அதற்குள் அமைதியாகி விட்டார்.

சாப்பிட அமர்ந்து டப்பாக்களைத் திறந்தால் ...நம் வீட்டு கதம்ப சாதம். மருமகள் சிரிக்க ...மகன் என்னம்மா இது என சோகப்பட ..

இதற்கிடையே பாப்பாவின் ஆ ஊ சத்தங்களும், ஒரு பக்கமாக சாயும் முயற்சிகளும், vaccinationகளும் நடைபெற்றன தாத்தா தோளில் சாய்ந்து வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தார் குழந்தை முதல் மூன்று மாதங்களுக்குத் தொடுதலை வைத்தே அடையாளம் கண்டு பிடிக்கும். அதன் பார்வை "Black and white inverted image" ஆக இருக்கும் முதலில் தாயை அடையாளம் கண்டு கொண்டு எங்கே நகர்ந்தாலும் கண்களால் தொடர்ந்தார். இமைகளை சிமிட்டத் தொடங்கினார் தொடர்ந்து வந்த நாட்களில் எங்களையும் பார்த்துச் சிரிக்க ஆரம்பித்தார். (பாப்பா ... உன் அம்மா milk factory என்றால் நான் diaper factory என்னையும் கண்டு கொள்ளேன் _ மகன்)

ஊருக்குத் திரும்பும் நாள் நெருங்க நெருங்க மகன் மருமகளுக்கு பாப்பாவுக்கு குளித்து விடுதல் எப்படி எனப் பயிற்சி அளிக்க ஆரம்பித்தோம் சிறு குழந்தைகள் ஆள் மாற்றினால் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள் என்பதால் சிறிய அளவில் ஆரம்பித்து முழுப் பொறுப்பையும் ஒப்படைத்தோம்.

பாப்பாவுடன் செலவிடும் சிறிது நேரமும் என் கையை விட்டுப் போனதில் எனக்கு வருத்தம். அது புரிந்ததும் மருமகள் எப்போதும் போல் நீங்கள் எண்ணெய் மசாஜ் செய்யுங்கள் நான் குளித்து விடுகிறேன் எனக் கூற …மீண்டும் ஆரம்பமானது "ஒண்ணும் ஒண்ணும் ரெண்டு"

கிடைக்கும் இடைப்பட்ட நேரங்களில் மகன் மற்றும் நண்பரின் மகளுடன் IKEA, Dollartree, Walmart, Costco, கோவில், Gilbert பூங்கா, Coffee shop எனச் சென்று வந்தோம் சிறு பரிசுப் பொருட்களும் வாங்கிச் சேகரித்தோம். ஏப்ரல் மாத ஆரம்பத்தில் மீண்டும் மகள் குடும்பம் பாப்பாவைக் காண வந்து சேர வீடு திருவிழாக் கோலம் பூண்டது அண்ணன்களைக் கண்ட பாப்பா கையைக் காலை ஆட்டி வரவேற்றார்.

இவர்கள் அனைவரும் சந்திக்கும் நேரங்களில் நடக்கும் சில ரசனையான நிகழ்வுகளையும் இங்கே பகிர்கிறேன்.

இந்தியாவில் கிரிக்கெட் போல அமெரிக்காவில் கால்பந்தாட்டம் மிகப் பிரபலம் (கையால் விளையாடுவார்கள் ஆனால் கால்பந்து என்பார்கள் ஏனென்று எனக்கு புரியவில்லை) அங்கே மக்கள் தங்களுக்குப் பிடித்த அணியின் uniform சட்டை/ குல்லாய் என அணிந்திருப்பார்கள் தங்கள் விருப்ப அணியின் ரசிகர் எனத் தெரிந்தால் போதும் ஊர் பேர் தெரியாதவராக இருந்தாலும் ஓடிப் போய் பேசுவார்கள்.(அக்கா ... உங்கள் வீட்டு வாசலில் packers ரசிகர் ஒருவரை பார்த்தேன், பேசினேன்)

Sanfransciscoவில் 49ers என்னும் அணி பிரபலம் மகள் குடும்பம் 49ers ரசிகர்கள். மகன் Greenbayயில் வசித்ததால் Greenbay packers ரசிகர் SFO வில் தங்கிப் படித்து வேலைக்கு சென்று எனச் சில வருடங்களை இங்கே கழித்த நீங்கள் எப்படி Greenbay packers அணியை ஆதரிக்கலாம் இது அநியாயம்_பேரன்கள்

யாராவது(?!) 49ers சட்டை வாங்கி வந்தால் சுருணைத் துணியாகப் போடு என மனைவிக்கு கட்டளையிடுவார் மகன். தன்னுடைய ஒரு மாதக் குழந்தைக்கு Go pack go சொல்லு எனப் பயிற்சி தருவார். பாப்பாவிற்கும் 27$ விலையில் ஒரு Greenbay packers சட்டை வாங்கினார்.(கீழே போட pants கூட இல்லை சட்டைக்கு மட்டும் அந்த விலை) அக்கா குடும்பத்தினர் வந்தால் குட்டிப் பாப்பாவுக்கு தினமும் அதே சட்டை தான் துவைத்து உடனே போட்டு விடுவார். எதிரணியினர் பாப்பா தூ தூ சொல்லி கக்கி விடு, சட்டையைக் கழட்டி விடு என்பார்கள்.

மகன் அக்கா மகனிடம் Greenbay packers பொம்மையைக் கொடுத்து புகைப்படம் எடுத்து வெளியிட்டு “இவர் எங்கள் அணியின் Secret agent" எனத் தலைப்பிடுவார் எப்படி நீ அந்த மாதிரி போஸ் கொடுத்தாய் என அவரின் தாயார் திட்ட... வீடு இரண்டு படும். குட்டிப் பாப்பாவிற்கு ரகசியமாக 49ers Tshirt போட்டு புகைப்படம் எடுப்பார்கள் எதிரணியினர்.

வசந்த காலத்தின் தொடக்கம் என்பதால் மரங்களில் இலைகளும் பூக்களுமாக எங்கும் பசுமையாக இருந்தது. ஒரு வகை மரத்தில் பச்சை இலைகளே தெரியாத வண்ணம் மஞ்சள் நிறத்தில் கொத்துக் கொத்தாய் பூக்கள் பூத்திருந்தன மக்கள் குளிராடைகளை விடுத்து மெல்லிய ஆடைகளை அணிந்து வேகாத வெயிலில் நடக்கத் தொடங்கி இருந்தனர்.

குடியிருப்புப் பகுதியில் மூன்று நீச்சல் குளங்கள் & ஒரு Gymnasium உண்டு. ஒரே ஒரு நாள் மட்டுமே gym சென்றேன். மக்கள் வார இறுதியில் நீச்சல் குளத்திற்கு சென்று விட்டு அங்கேயே புல்வெளியில் உள்ள Barbeque அடுப்பில் செய்து உண்ண ஆரம்பித்திருந்தார்கள் குளிர்காலத்தில் நாய்களும் பூனைகளுமே வெளியில் அழைத்து வரப்பட்ட நிலை மாறி பல சிறுவர்கள் அங்கே குடி இருக்கிறார்கள் என உணர முடிந்தது.

காலை மதியம் இரவு என மூன்று வேலைகளும் பத்திய சமையல் தனி, மற்றவர்களுக்குத் தனி என காலை ஏழு மணி முதல் மதியம் இரண்டு முடிய மீண்டும் மாலை ஆறு முதல் 8.30 முடிய என சமையல்கட்டிலேயே ஏறக்குறைய 80 நாட்கள் கழிந்தன சகோதரிக்கு சமஸ்க்ருதம் கற்றுத் தரும் நோக்கில் புத்தகங்களை எடுத்து வந்தும் அவர் என்னை விட பிசி என்பதால் புத்தகங்களைக் கையால் கூடத் தொடவில்லை. என் அனைத்துப் பதிவுகளையும் ஐந்து புத்தகங்களாக மாற்ற பிப்ரவரி மாத இறுதி ஆனது.

இந்தப் பயணத்தில் எனக்கேற்பட்ட மற்றொரு அனுபவத்தையும் பகிர விரும்புகிறேன். பொதுவாகப் பயண நேரங்களில் படிக்க என பேரன்கள் புத்தகங்களை எடுத்து வருவார்கள்

இந்த முறை Biosphere 2 (Oracle , Arizona) சென்ற போது நானும் புத்தகம் எடுத்துச் சென்றேன். திரும்பும் போது வெளியில் வேடிக்கை பார்க்க எதுவும் இல்லை என்ற நிலையில் (பாலைவனம்) படிக்க ஆரம்பித்தேன். கண்களுக்கு எந்த வித பாதிப்பும் இல்லாமல் அமைதியாகப் படித்த வண்ணம் பயணித்தேன். அங்குள்ள சாலைகளில் பயணம் செய்தது அந்த அளவு smooth ஆக இருந்தது. புத்தகத்தை ரசித்ததை விட அந்த அனுபவம் மிகவும் இனிமையாக இருந்தது.

குளிர் காலத்தில் Phoenix நகருக்கு சென்னையிலிருந்து விமானங்கள் செல்வதில்லை என்பதால் Sanfranscisco மார்க்கமாக இந்தியா திரும்ப வேண்டி இருந்தது. ஏப்ரல் 11 ஆம் தேதி இரவு ஒன்பது மணி விமானத்தில் சான் பிரான்ஸிஸ்கோ செல்லும் பயணம் முடிவானது.

சென்னை திரும்பும் நாள் நெருங்கத் தொடங்கியதும் அடுத்த பெற்றோர் வரும் காலஇடைவெளியான பதினைந்து நாட்களுக்கான சில உணவுகளைத் தயார் செய்து குளிர்சாதனப் பெட்டியில் அடுக்கினேன்.

பிரதி தினமும் காலை நடைப்பயிற்சி நேரத்தில் குடியிருப்புப் பகுதியையும் நீச்சல்குளத்தையும் சுத்தம் செய்யும் பெரியவரைக் கடைசி பத்து நாட்களுக்கும் மேலாகக் காண முடியவில்லை. (அந்த ஊரில் எனக்கு கிடைத்த ஒரே நண்பர் அவர் தான். தினமும் Hi , How are you சொல்லிக் கொள்வோம்) அவரிடம் சொல்லிக் கொள்ளாமல் கிளம்பியது சற்றே வருத்தம் தான்.

குட்டிப்பாப்பாவும் வந்து வழியனுப்ப பிரியா விடை பெற்று மகளின் ஊருக்குக் கிளம்பினோம்.

மீண்டும் சான்பிரான்சிஸ்கோ...

Southwest Airlinesல் நள்ளிரவு Oakland விமான நிலையத்தை அடைந்து மருமகனுடன் வீடு சென்று சேர்ந்தோம்.

மீண்டும் கடும் குளிர். அன்றைய இரவு நேர வெப்பநிலை 0 deg. பெட்டிக்குள்ளே சென்ற குளிராடைகள் அனைத்தும் ஓக்லாண்ட் விமான நிலையத்திலேயே வெளியில் வந்தன. பீனிக்ஸ் நகரில் வசந்த காலம் எனப்படும் வெயிற்காலத்தின் தொடக்கம் ஏற்கனவே தொடங்கி இருக்க இங்கே குளிர் காலமே முடியவில்லை நாங்கள் இருந்தவரை அதிக பட்ச இரவு நேர வெப்பநிலை 8 deg Celcius.

விடிந்ததும் வீட்டின் வெளியே வந்து பார் என என் கணவர் கூறியதும் நான் அங்கே கண்ட காட்சியை விவரிக்க வார்த்தைகளே இல்லை. வீட்டைச் சுற்றிலும் பல வண்ண மலர்கள் கொள்ளை அழகுடன் காற்றுக்குத் தலையாட்டிக் கொண்டிருந்தன. வளைத்து வளைத்துப் புகைப்படங்களும் வீடியோக்களும் எடுத்தோம். வீட்டில் உள்ள நீச்சல் குளத்தின் நீர் வெளியில் உள்ளதை விட 10 டிகிரி குறைவாகவே இருந்தது.

என் ஒவ்வொரு அமெரிக்கப் பயணத்தின் போதும் ஏதேனும் ஒரு twist கண்டிப்பாக உண்டு. ஏப்ரல் 18ஆம் தேதி மாலை எங்கள் பயணம் என்றிருக்க மகள் தன் இளைய மகனுடன் 15ஆம் தேதி மாலை விமானத்தில் சென்னை செல்லவிருந்தார். முதல் மூன்று நாட்களுக்கு மகள் என்னை உட்கார வைத்து சாப்பாட்டை கையில் கொடுத்து உபசரித்ததில் சற்றே சுதாரித்துக் கொண்டேன்.

ஒரு நாள் மாலை சிறிய பேரனின் ஓட்டப் பயிற்சிக்காக Sherwood Way, San Ramon ல் அமைந்திருக்கும் Sports park சென்றோம். இந்தத் தெரு முழுவதும் பூங்காக்கள் தான். 14.8 acre பரப்பளவுள்ள இந்தப் பூங்காவில் Soccer Field, Baseball/Softball Field, Basketball Court, Restroom,Trail Access, Picnic Area என அனைத்தும் உள்ளன. சிறுவர்கள் ஓட்டப் பயிற்சி மேற்கொள்ள நாங்கள் நடைப்பயிற்சி செய்தோம். ஒரு முறை சுற்றி வந்தால் 2.5 km. பச்சைப் பசேலென்ற புல்வெளியும் விதம் விதமான மரங்களுமாக இந்தப் பூங்கா கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சியாக உள்ளது.

சில நாட்களே இருந்தாலும் நடைப்பயிற்சி, சின்ன பேரனுடன் பள்ளி செல்லுதல் என எதையும் விட்டு வைக்கவில்லை வசந்த காலத் தொடக்கம் என்பதால் எங்கெங்கும் பசுமையோ பசுமை பல வண்ணங்களில் பூக்கள் எங்கெங்கும் தென்பட்டன. ஆயினும் மகள் வீட்டின் முந்தைய சொந்தக்காரர்கள் மிகுந்த ரசனையுள்ளவர்கள் என்பதை வீட்டின் தோட்டத்தைப் பார்த்தாலே தெரிந்து கொள்ளலாம். வெளியில் ஜாதி மல்லிக் கோடி 4-5 ஆயிரம் மொட்டுக்களுடன் இருந்தது. மலர ஆரம்பித்திருக்கவில்லை.

மகள் இந்தியா கிளம்பியதும் அடுத்த மூன்று நாட்களும் பெரிய பேரனுக்குத் தேவையானதை சமைத்து பள்ளிக்கு அனுப்புதல், அவருடன் நேரம் செலவிடுதல் எனக் கழிந்தது இவர்களுக்கும் என்னால் முடிந்த வரை 4-5 நாட்களுக்கான உணவுகளை செய்து வைத்து விட்டு விமான நிலையம் கிளம்பினோம்.

நாங்கள் சென்ற சமயத்தில் கலிபோர்னியா மற்றும் அரிசோனா மாகாணங்களில் wild flowers எனப்படும் காட்டுப் பூக்கள் மலைப்பகுதிகளில் பூத்துக் குலுங்கியதால் மக்கள் சாரிசாரியாக வாகனங்களில் சென்று கண்டு வருவதாக செய்திகள் வெளியாகின. விமான நிலையம் செல்லும் வழியெங்கும் மஞ்சள் ஆரஞ்சு வண்ணப் பூக்கள் வழியெங்கும் பூத்திருந்ததைக் கண்டேன்.

18ஆம் தேதி மாலை 4.30 மணி British Airways விமானத்தில் லண்டன் மார்க்கமாக சென்னை பயணத்தைத் தொடங்கினோம்.

விமானத்தில் ஏறியதும் பயண நேரம் முழுவதும் "அமாவாசை" என்பதால் வீடு போய் சேரும் வரை எந்த உணவும் உண்ண மாட்டேன், சாப்பிட சொல்லி வற்புறுத்தக் கூடாது எனக் கூறினார். 18 ஆம் தேதி மலை கிளம்பினால் 20 ஆம் தேதி காலையில் சென்னை வந்து சேருவோம்; மேலும் வழியெங்கும் 10 வெவ்வேறு time zones. எப்படி அமாவாசை எனக் கணக்கிடுகிறீர்கள் எனக் கேட்டேன். அது அப்படித் தான் _ என் கணவர்.

10 மணி நேரம் லண்டன். அங்கிருந்து சென்னை 10 மணி நேரம். ஒவ்வொரு 10 மணி நேரத்திற்கும் இரண்டு முறை உணவு தந்தார்கள். என் கணவர் ஜூஸ் மட்டும் குடித்தார். பழங்கள் தேவை எனக் கேட்டதற்கு பதில் இல்லை. அருகில் அமர்ந்திருந்த இளம் பெண் தான் கொண்டு வந்திருந்த வாழைப்பழத்தைக் கொடுத்து சாப்பிட சொன்னார். இரண்டாவது 10 மணி நேரத்தில் உணவுடனேயே fruit salad தரப்பட்டது.

நான் மகள் வாங்கி வைத்திருந்த ready made சப்பாத்தியை மீண்டும் வாட்டி எடுத்து வந்திருந்தேன். நம் பசி நேரத்திற்கு உணவு தர மாட்டார்கள். (லண்டனின் dinner நேரத்திற்கு தருவோம் என்பார்கள். நாம் அமெரிக்காவில் இருப்போம். பசி உயிர் போகும்) இரவு உணவாக அதை உண்டு விட்டு அரை குறையாக உறங்கினேன். அதிகாலையில் லண்டன் வந்திறங்கினோம்.

போகும் போது ஒரு விதக் குழப்பம் என்றால் வரும் போது வேறு மாதிரி. Tube train பிடித்து B gates செல்லுங்கள் என்கிறார்கள். ரயில் நின்ற இடத்தில் Gates எதுவும் தென்படவில்லை. அங்கே இங்கே அலைந்து விசாரித்து ஒரு வழியாக எங்களுக்கான Gate ஐ சென்று சேர்ந்தோம். மீண்டும் குழப்பம். ஒரே விமானத்திற்குப் பல எண்கள். (Connecting flights) இந்த விமான நேரம் அமெரிக்காவின் பகல் நேரமென்பதால் தூக்கமில்லை.

அதிகம் சிரமம் இல்லாமல் uneventful ஆக அதிகாலை இரண்டு மணிக்கு சென்னை விமான நிலையத்தை வந்தடைந்து மீண்டும் ஒரு மணி நேரப் பயணத்தில் காலை ஐந்து மணியளவில் எங்கள் இல்லத்திற்கு வந்து சேர்ந்தோம்.

Home sweet home !!

கள்ளிக் காட்டுக் கதைகள்

கடந்த அக்டோபர் 2022ல் மகன் வசிக்கும் வடஅமெரிக்காவின் அரிசோனா மாநிலத்தின் தலைநகரான Phoenix நகரில் ஏறக்குறைய நான்கு மாதங்கள் வசிக்கும் வாய்ப்புக் கிட்டியது. இந்நகரில் நான் காண நேர்ந்த இடங்களையும் பெற்ற அனுபவங்களையும் உங்களுடன் பகிரும் நோக்கில் அமைந்துள்ளது இந்தப் பதிவு.

முதலில் இந்நகரைப் பற்றிய சிறு அறிமுகத்துடன் ஆரம்பிப்போம்.

பாலைவனத்தின் நடுவில் அமைந்ததுள்ள இந்த ஊரின் தட்பவெப்ப நிலை.Hot desert climate எனப்படும் கடும் குளிரும் கடும் வெயிலும் தான் பனி இல்லாத ஊர் என்பதால் மக்களால் பெரிதும் விரும்பப்படும் நகரங்களில் இதுவும் ஒன்று.

இந்நகரத்தின் பொருளாதாரம் முன்பு "5Cs" எனப்படும் Copper, Cattle, Climate, Cotton, and Citrus ஆகியவைகளால் ஆனது. தற்சமயம் Carகளுடன் சேர்த்து 6Cs எனக் கொள்ளலாம் சமீப வருடங்களில் Waymo, Uber, General motors, Nicola Motor Company போன்ற பிரபல நிறுவங்கள் தங்கள் ஆராய்ச்சிக் கூடம் மற்றும் தொழிற்சாலைகளை நிறுவி ஓட்டுநர் இல்லாமல் தானே இயங்கும் கார்களைப் (Driverless cars) பரிசோதனைகள் செய்கிறார்கள். யாருமற்ற பாலைவனப் பகுதியில் பரிசோதனைச் சாலைகள் அமைக்கப்பட்டு மேற்படி நிறுவனங்கள் ரகசியப் பரிசோதனைகள் செய்கின்றன. (See you in my 19th life என்னும் தென் கொரியத் தொடரில் இது போன்ற Automated car ஆராய்ச்சி மற்றும் அவைகளை ஓட்டிப் பார்க்கும் பரிசோதனை சாலைகளை எப்படி அமைத்துப் பரிசோதிக்கிறார்கள் எனக் கண்டேன்-Netflix)

Waymo robotaxi இந்நகரில் பிரபலமான ஒன்று. வடஅமெரிக்காவின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் இதை உபயோகிக்கும் முயற்சியில் இருக்கிறார்கள். Walmart கூட driverless truckகளை உபயோகிக்கிறன. சாலையில் taxi மற்றும் truckஐக் கண்டேன். புகைப்படம் எடுக்க ஏதுவான வேகத்தில் எங்கள் கார் செல்லவில்லை. மற்றவர்கள் 60 மைல் வேகத்தில் செல்ல இவைகள் மணிக்கு 40 மைல் வேகத்தில் செல்வதாகப் படித்தேன். (இந்தப் பதிவினை நான் வெளியிடும் சமயத்தில் வடஅமெரிக்கா பறக்கும் கார்களுக்கு அனுமதி அளித்துள்ளதாக செய்தியில் கண்டேன்.)

மற்றொரு முக்கியத் தொழில் semiconductor உற்பத்தி. 1949 ஆம் ஆண்டு முதல் semiconductor chip உற்பத்தியில் முதன்மையான இடத்தை வகிக்கிறது. (Leader of semi conductors) இந்நகரில் ஒவ்வொரு வருடமும் 9000 மாணவர்கள் இங்குள்ள பல்கலைக்கழகங்களில் இத்துறையில் பயிற்சி பெற்றுத் தேர்ச்சி அடைகிறார்கள்.

Phoenix நகரம் பல்கலைக் கழகங்களுக்கும் கல்லூரிகளுக்கும் பிரசித்தி பெற்றது. புகழ் பெற்ற University of Phoenix (Phoenix), Arizona University (Tempe) என்னும் பகுதியில் உள்ளது. பெரும்பாலும் ஆங்கிலம் பேசும் மக்களே அதிகம் உள்ள ஊர் இது. ஸ்பானிஷ் மற்றும் பிற மொழி பேசுபவர்களும் இங்கே வசிக்கிறார்கள். மிகச் சில தெற்காசியர்களே கண்ணில் தென்பட்டனர்.

கொரோனா காலத்தில் கலிபோர்னியாவிலிருந்து பலரும் இம்மாநிலத்திற்கு (குறிப்பாக இந்த நகரத்திற்கு) குடி பெயர்ந்துள்ளார்கள். காரணம் அங்கே cost of living (விலைவாசி) அதிகம். அங்கே தரும் வாடகைக்கும் பிற செலவுகளுக்கும் அரிசோனாவில் மூன்று படுக்கை அறைகள் கொண்ட தனி வீடே வாங்க முடியும் என்பது தான். மக்கள் இங்கே அதிகம் குடிபெயர்வதால் தற்சமயம் இந்நகரிலும் சமீப வருடங்களில் விலைவாசி பல மடங்கு கூடி விட்டது. Real estate மதிப்பும் கூடி விட்டது.

இந்நகருக்கு Salt, Gila மற்றும் Colorado நதிகளிலிருந்து தண்ணீர் கிடைக்கிறது. கூடுதலாக நகருக்குள் கால்வாய்கள் அமைக்கப்பட்டுத் தண்ணீர் தடையில்லாமல் கிடைக்க வழி செய்யப்பட்டுள்ளது. பிப்ரவரி (2023) மாதத்தில் இந்நகரின் 500 தனி வீடுகள் கொண்ட ஒரு பகுதியில் குடிதண்ணீர் வழங்குதல் நிறுத்தப்பட்டுக் குறைந்த அளவு நீரையே அவர்கள் உபயோகிக்க வேண்டும் என அரசு ஆணையிட்டது. அங்கு வசிக்கும் மக்கள் தாங்கள் தண்ணீர் இல்லாமல் சிரமப்படுவதாகப் பேட்டி வீடியோ வெளியிட்டனர் பரபரப்பாகப் பேசப்பட்ட ஒரு நிகழ்வு இது.

மேற்கண்ட தகவல்கள் யாவையும் சில தினங்களுக்கு முன்பு நான் கண்ட ஒரு டாக்குமென்டரியில் அரிசோனா மாநில கவர்னர் கூறியவைகளே. (அவரும் கூகுளைப் பார்த்துத் தான் கூறி இருக்கிறார் 😊)

RIPARIAN RESERVE AT WATER RANCH, GILBERT

மேலை நாடுகளில் Holidays என்றழைக்கப்படும் Thanks giving day தொடங்கி புத்தாண்டு முடிய உள்ள நாட்களில் வீடுகளிலும் பொது இடங்களிலும் வண்ண விளக்குகளால் அலங்காரங்கள் செய்வார்கள் என முன்பே பல முறை குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். ஒரு வார இறுதியில் வீட்டிற்கு அருகில் உள்ள Riparian reserve at water ranch, Gilbert என்ற இடத்திற்கு $5 சீட்டு வாங்கி கொண்டு இரவில் விளக்கு அலங்காரங்களைக் கண்டு வந்தோம். ஒரு ஏரியைச் சுற்றிலும் அமைந்துள்ள நடைபாதையின் இருபக்கமும் வண்ண விளக்குகளால் அலங்கரித்திருந்தார்கள். நடந்து சென்று வேடிக்கை பார்த்தோம்.

https://www.gilbertaz.gov/departments/parks-and-recreation/riparian-preserve-at-water-ranch

JAPANESE FRIENDSHIP GARDEN OF PHOENIX & TEMPE TOWN LAKE

ஒரு வார இறுதியில் Japanese friendship garden of Phoenix என்னும் நகரின் முக்கியமான ஒரு இடத்திற்குச் சென்றோம். இதற்கும் அனுமதிக் கட்டணம் உண்டு($10). இது Phoenix மற்றும் அதன் sister city என அழைக்கப்படும் Himeji, Japan உடன் இணைந்து கலை கலாச்சாரம் பண்பாடு அரசியல் எனப் பலவற்றையும் வெளிப்படுத்தும் வண்ணம் இந்தத் தோட்டத்தை நிறுவியுள்ளனர் 3.5 ஏக்கர் நிலத்தில் அமைந்த இதை ஜப்பானிலிருந்து தோட்டக்கலை நிபுணர்கள் வந்து அமைத்திருக்கிறார்கள். 1500 டன் எடை கொண்ட கையினால் பொறுக்கப் பட்ட கற்களைக் கொண்டு பாலங்கள், சிற்றோடை, செயற்கை நீரோடை, நடைபாதைகள் என அமைக்கப்பட்டுள்ளது பாலைவனத்திற்கு ஏற்ற வகையில் 50 வகையான தாவரங்களை ஜப்பானிலிருந்து கொண்டு வந்து வளர்க்கிறார்கள். இங்குள்ள Tea house பிரபலமானது. வாடகைக்கு விடுகிறார்கள். பொதுமக்களுக்கு அனுமதி இல்லை. வேகமாக நடந்தால் 10 மெதுவாக நடந்தால் 20 நிமிட நேரத்தில் கடக்கக் கூடிய சிறிய தோட்டம். பச்சைப் பசேலென உள்ளது.

ஜப்பானிய வழிகாட்டி ஒருவர் ஐம்புலன்களுக்கும் தீனி போடும் வகையில் இந்தத் தோட்டம் அமைந்துள்ளது என எங்களுக்கு விளக்கினார். உதாரணமாக சற்றுத் தொலைவிலிருந்து நீர்வீழ்ச்சியின் சத்தம் கேட்கிறது அருகில் வந்தால் பார்க்க முடிகிறது. செடிகளின் இலைகள் வெவ்வேறு பச்சை நிறத்தில் உள்ளன. See... Light green to dark green. Sunlight coming. That tree no leaf. (பனிக் காலம் என்பதால் மரத்தில் இலைகள் இல்லை, இலையின் நிறத்தில் மாற்றங்களும் அதனால் தான்) வழிகாட்டி 20 நிமிடங்களுக்கு இது போல் கூறிக் கொண்டே வந்தார்.

மறுபக்கத்தில் அடுக்குமாடிக் கட்டிடம். நகரின் மையத்தில் உள்ளதால் மதிப்பு அதிகமாக இருக்கும் என்று தோன்றியது. அவர்களின் balconyயில் விலை உயர்ந்த சோபாக்கள் தென்பட்டன.(யாரும் அமர்ந்திருக்கவில்லை)

அதே தினத்தில் அடுத்து நாங்கள் சென்ற இடம் Tempe town lake. Salt நதியின் நீரை அணைகட்டித் தடுத்து அதில் மேலும் நீர் சேர்த்து நகரின் மையத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ள இரண்டு மைல் நீளமுள்ள செயற்கை ஏரி. நதியில் வெள்ளப் பெருக்கு ஏற்பட்டால் தடுப்பதற்காகக் கட்டப்பட்டது இந்த ஏரி. (பீனிக்ஸ் நகரின் வருடாந்திர சராசரி மழையளவு ஐந்து சென்டிமீட்டர்களே 😊) https://www.tempe.gov/government/community-services/tempe-town-lake

சுற்றிலும் மக்கள் walking, jogging, cycling செய்ய ஏற்ற வகையில் பூங்காவுடன் கூடிய நடை பாதை. நாமே ஓட்டிச் செல்லும் வகைப் படகு மற்றும் பாட்டரி சைக்கிளை App மூலம் பணம் செலுத்தி ஓட்டினோம். Tempe river walk என இந்த ஊர் மக்களால் கொண்டாடப்படும் சுற்றுலாத் தலம் இது. இந்த இடம் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. இதன் மற்றொரு சிறப்பு இந்த ஏரியின் மிக அருகில் சர்வதேச விமான நிலையம் உள்ளதால் 10 வினாடிகளுக்கு ஒரு விமானம் ஏறி, இறங்கி கொண்டே இருக்கிறது. கண்கொள்ளாக் காட்சி எடுத்துச் சென்ற மதிய உணவை உண்டு முடித்து விட்டு அங்கிருந்து அவதார் 2 திரைப்படம் பார்த்து விட்டு வீடு வந்தோம். (அது பற்றித் தனிப் பதிவு வெளியிட்டுள்ளேன்)

Phoenix downtown பகுதியைக் கடந்து மேற்கண்ட இடங்களுக்கு சென்ற போது வீதிகளின் பெயர்கள் வித்தியாசமாக இருப்பதைக் கண்டேன் (Cactus road, Camelback Road, Thunderbird road, Raintree road, Talking stick way, Indian bend, Price road, Baseline road, Lemontree road) வழியெங்கும் Road accident lawyersகளின் விளம்பரப் பலகைகள். Rafi மற்றும் Husband and Wife போன்ற சட்ட நிறுவனங்களின் விளம்பரப் பலகைகள் (Digital display boards) முக்கிய சாலைகளிலும் சட்ட நிறுவனங்களின் பேருந்துகளிலும் தென்பட்டன. சாலை விதிகள் இந்நகரில் கடுமையாகப் பின்பற்றப்படாததே இது போன்ற சட்ட நிறுவனங்களின் வளர்ச்சிக்கு காரணம் எனக் கூறப்பட்டது நாங்கள் அங்கே இருந்த தினங்களில் எந்த நேரத்தில் பயணம் செய்தாலும் சாலையில் ஒரு விபத்தையாவது காண நேர்ந்தது.

மற்றொரு வார இறுதியில் வீட்டிலிருந்து ஏறக்குறைய 40 மைல் தொலைவில் (35-40 நிமிட கார் பயணம்) அமைந்துள்ள OM INDIAN BISTRO என்னும் உணவு விடுதிக்குப் பகல் உணவிற்குச் சென்றோம். இந்தியாவில் உண்பது போன்ற தரத்தில் மிகச் சுவையாக இருந்தது. செல்லும் வழியெங்கும் கல்லூரிகளும் பல்கலைக்கழகங்களும் தென்பட்டன.

டிசம்பர் விடுமுறைக்குயின் கடைசி வாரத்தில் மகளது குடும்பம் சான்பிரான்சிஸ்கோவிலிருந்து திடீரென யோசித்து ஒரு நாள் மாலை காரில் Phoenix வருகிறோம் எனக் கூறினார்கள்.

மகள் குடும்பம் வந்து சேர்ந்ததும் இரண்டு மணி நேரப் பயண தூரத்தில் உள்ள Flagstaff என்னும் பனிப் பொழிவு உள்ள இடத்திற்குச் செல்லலாமா, Grand Canyon செல்லலாமா என விவாதம் நீண்டு கொண்டே போனது

பனிப்பொழிவு உள்ள இடங்களுக்குச் செல்ல நான்கு சக்கரங்களும் break பிடிக்கும் வண்ணம் உள்ள (4WD - Four Wheel Drive) tyreகளில் சங்கிலி கட்டி ஓட்டிச் செல்லக் கூடிய வகை காரை வாடகைக்கு எடுத்துச் செல்ல முடிவு செய்தோம். ஆனால் அந்த ஊரில் அதிகப் பனி காரணமாக விபத்து ஏற்பட்டு இறப்புக்கள் நேர்ந்ததாக அறிந்து அங்கே செல்லவேண்டாம் என முடிவு செய்யப்பட்டு முதலில் Phoenix நகருக்குள் சுற்றிப் பார்ப்பது என முடிவானது.

YOGURTLAND

டிசம்பர் 27ஆம் தேதி மாலை Yogurtland சென்று உறைநிலையில் பலவித flavourகளில் விற்கப்படும் தயிரை வாங்கி உண்டு எங்கள் ஊர் சுற்றிப் பார்க்கும் வைபவத்தை ஆரம்பித்தோம். (கலிபோர்னியாவிலும் Yogurtland செல்வதுண்டு) இங்கே தயிரை விதம் விதமான flavour களில் ஐஸ்கிரீம் போல உறைய வைத்து வரிசையாக வைத்திருப்பார்கள். என்னென்ன flavour வேண்டுமோ எல்லாவற்றிலும் சிறிதளவு எடுத்துக் கொண்டு topping செய்து கொள்ள வைக்கப்பட்டிருக்கும் dry fruits, chocalate chips, சீரக மிட்டாய் இன்னபிறவற்றில் தேவையானதை மேலே தூவி எடுத்துக் கொண்டு எடை போடும் இடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் எடைக்குத் தகுந்தவாறு கூறப்படும் விலையைத் தந்து விட்டு உண்ண ஆரம்பிக்க வேண்டியது தான். கடும் குளிரில் ஜில்லென்ற ஐஸ்கிரீம் சாப்பிடுவது என்பது வாய்ப்பாட்டு பயிலும் சிறுவர்களுக்குக் கிடைக்கும் மிகப் பெரிய சலுகை என்பதால் பேரன்கள் மகிழ்ச்சியுடன் உண்டார்கள்.

TOPGOLF

அடுத்ததாக Gilbert என்னும் பகுதியில் உள்ள Topgolf எனப்படும் Indoor Golf Complex சென்றோம்.(Topgolf is the premier golf entertainment complex where the competition of sport meets your favorite local hangout. Challenge your friends and family to addictive point-scoring golf games that anyone can play year-round) செல்லும் வழியெங்கும் வீதிகளில் விளக்கு அலங்காரங்கள் தென்பட்டன. அரங்கம் நுழைவாயில் தொடங்கி வண்ண விளக்குகளுடன் திருவிழாக் கோலம் பூண்டிருந்தது.

மக்கள் கடும் குளிரையும் பொருட்படுத்தாமல் இரவு நேரத்தில் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் குழுவாக விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆறு பேர் உள்ள குழுவாக நம் பெயரைப் பதிவு செய்த சிறிது நேரத்தில் நமக்கான Bay ஒதுக்கப்பட்டு அழைப்பு வரும் வரிசையாக உயரமான இடத்தில் ஏறக்குறைய 25 Bayக்கள். ஒவ்வொருவராகப் போய் பந்தை அடிக்கவேண்டும் பந்து எவ்வளவு தொலைவு செல்கிறது, என்ன வேகத்தில் அடிக்கப் பட்டது போன்ற விவரங்கள் மற்றும் அதற்குண்டான points திரையில் தெரியும். அடிக்கப்படும் பந்துகள் தரையில் சென்று விழ விழ ஒரு சிறிய பந்து பொறுக்கும் truck பொறுக்கிக் கொண்டே வந்து குறிப்பிட்ட இடத்தில் சேர்க்க அவைகள் மேலே வந்து சேர்கின்றன.

எங்களுக்கான Bayயில் போடப்பட்டிருந்த சோபாவில் அமர்ந்தபடி Chips, French fries தொட்டுக்கொள்ள Salsa, Hummus என சாப்பிட்டுக் கொண்டே ஒவ்வொருவராக மாறி மாறி ஒரு மணி நேரம் விளையாடினோம். என் முறை இல்லாத நேரத்தில் அருகிலிருக்கும் விமான நிலையத்தில் ஏறி இறங்கிய விமானங்களை வேடிக்கை பார்த்தேன். (Hummus - கடலைப்பருப்பு, எள், பூண்டு, எலுமிச்சை சாறு சேர்த்து அரைத்துச் செய்த சட்னி Salsa - தக்காளி, வெங்காயம், பூண்டு, கொத்துமல்லி, பச்சை மிளகாய் போன்றவற்றால் செய்த சட்னி)

குடும்பத்தினர் அனைவரும் பங்கெடுக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது இந்த Top Golf .

ROOSEVELT DAM

மற்றொரு நாள் இரண்டு மணி நேரப் பயண தூரத்தில் இருக்கும் Roosevelt damஐக் காண மகள் குடும்பத்துடன் கையில் உணவு கட்டி எடுத்துக் கொண்டு நானும் என் கணவரும் சென்றோம். மகன் வசிக்கும் Chandlerலிருந்து சிறிது தூரத்திலேயே பாலைவனம் ஆரம்பம். குட்டைக் கள்ளிகள், உயரமான கள்ளிகள், பலவிதமான மரங்கள் எனப் பகுதிவாரியாகத் தென்பட்டன. நாம் நினைப்பது போல பாலைவனம் எங்கும் எல்லா விதமான கள்ளிகளும் வளர்வதில்லை.

ஒரு மணி நேரப் பயணத்திற்குப் பிறகு உணவு இடைவேளை. கள்ளிகளும் கருவேல முட்செடிகளும் இருந்த ஓரிடத்தில் நின்று உணவை முடித்துக் கொண்டு சற்று நேரம் அங்கே உலாவி, புகைப்படங்கள் எடுத்துக் கொண்டு மீண்டும் அணையை நோக்கிக் கிளம்பினோம்.

பல மைல் தொலைவுக்கு ஊரே கிடையாது. Sunflower எனப் பெயர்ப் பலகை காட்டிய ஊரில் நான்கு சிறு வீடு/கடை போன்ற அமைப்பும் நம் ஊர் puncture கடை போல ஒன்றும் இருந்தது. மீண்டும் ஒரு மணி நேரப் பயணத்திற்குப் பிறகு ஒரு பெரிய ஏரி சாலையை ஒட்டித் தென்பட்டது. அதனைத் தாண்டி அணையை அடைய ஒரு பாலம். இந்த ஏரியின் பெயர் Theodore Roosevelt Lake.

"Longest two-lane, single-span, steel-arch bridge in North America" என்ற சிறப்பை உடைய இந்தப் பாலத்தின் பெயர் Theodore Roosevelt Lake Bridge. Theodore Roosevelt ஏரிக்குக் குறுக்காகக் கட்டப்பட்டுள்ள இந்தப் பாலம் கலிபோர்னியாவின் Golden Gate bridge, நியூயார்க்கின் Brooklyn bridge போலப் பிரசித்தமானது என்கிறது கூகிள். இரண்டு Ford Model-T automobiles ஒரே நேரத்தில் செல்லும் வகையில் இரண்டு lane பாலமாகத் திட்டமிடப்பட்டுக் கட்டப்பட்ட இதில் தற்போது அனைத்து வகை வாகனங்களும் செல்லும் வகையில் One way பாலமாகச் செயல்படுகிறது.

இந்த அணை TONTO National Forestல் உள்ள Tonto creek பகுதியில் உள்ளது. இந்த வனப்பகுதி வித்தியாசமான காட்சிகளைக் கொண்டுள்ளது. பாலைவனம், canyons, அடர்ந்த மரங்கள், பல்வெளிகள் எனப் பலவற்றையும் கொண்டுள்ளது. வழியெங்கும் வித்தியாசமான vegetation கண்ணில் தென்பட்டது என முன்பே குறிப்பிட்டது நினைவிருக்கலாம். பாலைவனத்தின் நடுவில் பசுமையோ பசுமை என்பது நினைத்துப் பார்க்க இயலாத ஒரு காட்சி.

இந்த 357 அடி உயரமுள்ள அணை பீனிக்ஸ் நகருக்கு வடகிழக்கில் அமைந்துள்ள Salt நதிக்குக் குறுக்காகக் கட்டப்பட்டு Theodore Roosevelt Lake என்னும் ஏரியில் அமைந்துள்ளது. குடிநீர், வெள்ளத் தடுப்பு மற்றும் மின்சார உற்பத்தி (36 மெகாவாட்) ஆகியவையே இந்த அணையின் பயன்கள். இது கற்களாலும் செங்கல்லாலும் கட்டப்பட்ட உயரமான அணைகளுள் ஒன்று (masonry dam) என்கிறது கூகிள்.(உலகிலேயே இது போல கட்டப்பட்ட உயரமான அணை இந்தியாவின் தெலிங்கானா மாநிலத்தில் உள்ள நாகர்ஜுன சாகர் அணை)

பலவித எதிர்பார்ப்புக்களுடன் அங்கே சென்ற போது உருப்படியாக எதுவும் இல்லை அணைக்கட்டு தான் இருக்கிறது அணைக்கட்டு என்பது நீரை திறந்து விடும் வகையில் இடையிடையே கதவுகளுடன் அமையப் பெற்ற ஒரு தடுப்புச் சுவர் என்பதாகத் தான் நான் அறிவேன் அந்த இலக்கணத்துக்குட்பட்டதாக இருக்கவில்லை இந்த அணைக்கட்டு அதில் தண்ணீர் மிகச் சிறிதளவே இருந்தது. எங்களைத் தவிர ஒரே ஒரு பார்வையாளர் (பெண்மணி) வந்து சில நிமிடங்கள் பார்த்து விட்டு திரும்பினார். அவரும் எங்களைப் போல எதையோ எதிர்பார்த்து வந்திருப்பார் போல)

சுற்றிச் சுற்றிப் பார்த்தோம். பாலத்தைத் தவிரப் பார்ப்பதற்கு எதுவும் இல்லை. பேரன்களை கட்டாயமாக காரிலிருந்து இறங்கச் சொல்லி புகைப்படங்கள் எடுத்துக் கொண்டோம்.

சில நிமிடங்கள் அங்கே இருந்த விவரப் பலகைகளைப் படித்து விட்டு நாங்களும் கிளம்பினோம்.

திரும்பி வரும் போது மாற்று வழியில் வந்தோம். கடல் மட்டத்தை விட உயரமான பகுதியில் இந்த அணை அமைந்திருப்பதால் திரும்பி வரும் வழியில் முதலில் பரந்த ஏரி, அதனை ஒட்டிய குடியிருப்புக்கள், உல்லாசப் படகுகள் (சுற்றுலாப் பயணிகள் வருவார்கள் போலும்) என்பதைத் தொடர்ந்து canyon வகை மலைத் தொடர்களை வழியெங்கும் சில மைல்களுக்குக் கண்டோம். அவைகள் எரிமலை வெடித்து ஏற்பட்ட பாறைகள். வெப்பநிலை மாற்றத்தால் ஏற்பட்ட அரிப்பினால் படிப்படியாக மடிப்பு மடிப்பாக சிவப்பாக இருந்தன.

வழியில் Miami என்னும் ஊர் ஒன்றே பெரிய ஊராக இருந்தது. ஆனால் அமெரிக்க standard படி ஒரு Starbucks கூட இல்லை. ஆக இது சற்றே பெரிய கிராமம்.

ஆலையில்லா ஊருக்கு இலுப்பைப்பூ சர்க்கரை என்னும் வழக்கு போல பாலைவனத்தில் ஒரு வனம், அதில் ஒரு நதி, அதற்கு ஒரு அணை என்பதெல்லாம் மிகப் பெரிய தகவலாகக் கூறப்பட்டு மக்கள் சென்று பார்க்கிறார்கள்.

அதற்கடுத்த இரவு மீண்டும் Tempe lake river walk சென்றோம். இரவு நேரக் காட்சிகள் கண்ணைப் பறித்தன.

முன்பே இந்த ஏரியைப் பற்றி விவரித்துள்ளேன் என்பதால் தற்சமயம் எதுவும் விளக்கப் போவதில்லை. ஏறி இறங்கும் விமானங்களின் பிரதிபலிப்பு ஏரியில் தெரிவதை வேடிக்கை பார்ப்பதில் நேரம் போனதே தெரியவில்லை. 

ஒரு நாள் பீனிக்ஸ் நகரிலிருந்து ஏறக்குறைய 100 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள Oracle என்னும் ஊரில் பாலைவனத்தின் நடுவே அமைந்துள்ள மிகப் பெரிய ஆராய்ச்சிக் கூடமான Biosphere2வைப் பார்க்கக் கிளம்பினோம். இந்தப் பயண நேரத்தில் வழியெங்கும் பச்சைப் பசேலென்ற வயல்களைக் காண முடிந்தது. 5Cல் ஒன்றான பருத்தி இந்தப் பகுதியில் விளைகிறது. வாய்க்கால் வெட்டப்பட்டு நீர்ப்பாசன வசதி செய்யப் பட்டிருந்தது.

பூமி Biospehere 1; அதை போலவே ஒன்றை ஒன்று சார்ந்து வாழும் உயிரினங்களை ஓரிடத்தில் வைத்து, மனிதர்களும் அவற்றுடன் வாழ்வதற்காக செயற்கையாக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு மிகப்பெரிய ஆராய்ச்சிக் கூடம் தான் இந்த Biosphere2. Oracle என்னும் ஊருக்கு அருகிலிருக்கும் Tucson என்னும் அரிசோனாவின் இரண்டாவது பெரிய நகரத்தில் அமைந்துள்ள University of Arizonaவின் கட்டுப்பாட்டிலுள்ள ஆராய்ச்சி மையம் இது.(Closed ecological system)

Ecological balance என்பதை ஒரு சிறிய உதாரணத்தின் மூலம் விளக்குகிறேன். புல்-> மாடு-> வன விலங்குகள்/ மனிதன்-> நுண்ணுயிரிகள்-> பூச்சி புழுக்கள்-> புல் ..இப்படி ஒரு வட்டமே ecological balance.

பூமியில் nuclear war ஏற்பட்டால் எப்படி தப்பித்து மீண்டும் உயிரினங்களை உருவாக்குவது மற்றும் செவ்வாய் போன்ற வேற்றுக் கிரகங்கள் மற்றும் வான்வெளியில் வாழ்வது எப்படி என்பது பற்றியும் அறிய ஆவலான மிகப் பெரிய பணக்காரர்/ஆராய்ச்சியாளர் ஒருவருக்குத் தோன்றியதன் விளைவே இந்த Biosphere 2. 1987-1991 முடிய உருவாக்கப்பட்ட இந்த ஆராய்ச்சிக் கூடத்தின் (கனவின்) விலை $150 மில்லியன் டாலர்கள்.

மேலும் தெரிந்து கொள்ள விரும்புபவர்களுக்கு:

https://en.wikipedia.org/wiki/Biosphere_2

அதை விட விவரமாகத் தெரிந்து கொள்ள விரும்புபவர்களுக்கு:

The Human Experiment: Two Years and Twenty Minutes Inside Biosphere 2 by Jane Poynter

இந்த ஆராய்ச்சிக் கூடத்தில் Biomes எனப்படும் கூடு போன்ற பகுதிகளை வெவ்வேறு கண்டங்களின் தன்மைகள் உள்ள செடிகள் விலங்குகளுடன் சேர்த்து அமைத்துள்ளார்கள். மக்கள் வசிக்கும் பகுதியும் இங்கே உண்டு.

(1.Rainforest, 2.ocean with a coral reef, 3. mangrove wetlands, 4.savannah grassland, 5.fog desert, and 6 & 7 two anthropogenic biomes: an agricultural system and a human habitat with living spaces, laboratories and workshops. Below ground was an extensive part of the technical infrastructure).

Sep 26, 1991 - Sep 26, 1993 எட்டு பேர் கொண்ட குழு ஒன்று இந்த ஆராய்ச்சிக் கூடத்துக்குள் இரண்டு வருடங்கள் தங்கி அவர்களே பயிர் செய்த உணவுகளை சமைத்து உண்டு, ஆராய்ச்சி செய்தார்கள். High calorie low fat உணவு முறையைப் பின்பற்றியதில் ஆரோக்கியமாகவே இருந்தார்கள் என அறிகிறோம்.

உள்ளே நுழைந்ததுமே அங்கே தங்கி ஆராய்ச்சி செய்தவர்கள் பதிவு செய்த தினசரிப் பதிவுகளைக் காட்சிப் படுத்தி வைத்துள்ளதைக் கண்டோம். நம்முடைய கைபேசியில் அவர்களுடைய App மூலம் ஒவ்வொரு இடத்தைப் பற்றிய வர்ணனையையும் கேட்டபடியே சுற்றிப் பார்க்க வசதி இருந்ததால், அதைக் கேட்ட படியே ஒவ்வொரு ஒவ்வொரு Biome ஆகச் சுற்றிப் பார்த்தோம் தனித்தன்மையுடன் கூடிய கண்ணாடி, இரும்பு போன்றவற்றால் சூரிய ஒளியைத் தடையில்லாமல் உள்ளே செலுத்தும் வண்ணம் அமைக்கப் பட்டுள்ளன. இரண்டு வருடமும் வெளியில் செல்ல முடியாது என்பதால் முழுவதுமாக அடைக்கப்பட்ட இடம் இது.

செடி கொடிகள் வெளிவிடும் ஆக்சிஜனை மக்கள் சுவாசித்து அவர்கள் வெளியிடும் கார்பன் டை ஆக்ஸைடை பயிர்கள் ஏற்க வேண்டும். Ecological balance அடிப்படையில் செடி கொடி மரங்கள் பூச்சிகள் விலங்குகள் போன்றவைகளும் உள்ளே வசித்தன.

ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு (நான்கு ஆண்கள் , நான்கு பெண்கள்)தனித்தனி அறைகள், சமையலறை, நூலகம், அலுவலகம், ஆராய்ச்சி அறை, கடற்கரை, மலை என எல்லாமே உள்ளேயே இருக்கின்றன. குளிர் நீர், வெந்நீர், குளிர்/சுடு காற்று, மின்சாரம் ஆகியவற்றிற்கு அங்கேயே ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. (தற்சமயமாக இருந்தால் Solar panel கள் அமைந்தது மின்சாரம் எடுத்திருப்பார்கள்) கடலில் செயற்கையாக அலைகள் வரும்.பவழங்களை வளர்த்து இன்றளவும் ஆராய்ச்சி செய்கிறார்கள்.

முக்கியமாக காற்றழுத்தத்தை சீராக வைத்திருக்க வேண்டியது மிக அவசியம் என்பதால் Lung என்னும் பகுதியை உருவாக்கி இருக்கிறார்கள். அழுத்தம் குறைந்தால் குடை போன்ற அமைப்பு கீழே இறங்கும் அளவை வைத்துக் கணக்கிட்டார்கள். (தற்சமயம் கதவைத் திறக்கும் வசதி உண்டே)

ஆராய்ச்சி சமயத்தில் சில செடி கொடிகள் எதிர்பார்த்ததை விட வேகமாக வளர்ந்து ஆக்சிஜனை உள்ளிழுத்துக் கொண்டதில் மக்களால் சுவாசிக்க முடியாமல் சிரமப்பட்டதால் நீர்ம நிலையில் ஆக்சிஜனை வெளியிலிருந்து உள்ளே செலுத்த வேண்டி இருந்ததாம். எட்டு பேருக்கு வேண்டிய உணவினை அவர்களால் 83% மட்டுமே உற்பத்தி செய்ய முடிந்ததால் முதல் வருடத்தில் அனைவர்க்கும் எப்போதும் பசித்துக் கொண்டே இருந்ததாம்.

இந்த ஆராய்ச்சி தோல்வியில் முடிந்தது என்றாலும் உலகளவில் மிகச் சிறந்த ஒன்று என அறியப் படுகிறது. ஆரம்பத்தில் கேலிக்குள்ளான இந்த ஆராய்ச்சி, அவர்களின் பரிசோதனை முடிவுகளைக் கண்டதும் NASA போன்ற முக்கிய நிறுவனங்களால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு பாராட்டைப் பெற்றது. தனியாரால் ஆரம்பிக்கப் பட்ட இந்த ஆராய்ச்சிக் கூடம் பல்வேறு காரணங்களால் தற்சமயம் University of Arizona வின் பொறுப்பில் ஆராய்ச்சி மாணவர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டு பொதுமக்கள் பார்வைக்கும் விடப்படுகிறது.

குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குப் பிறகு சுற்றுலா வழிகாட்டி மீண்டும் ஒவ்வொரு இடமாக அழைத்துச் சென்று விவரமாகக் கூறினார். குறிப்பாக Lung என்னும் காற்றழுத்தக் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்று மிக விவரமாக அதன் செயல் முறைகளைக் காட்டினார். நம் நுரையீரல் போன்ற அமைப்பில் உள்ளது இந்தப் பகுதி.

மொத்தத்தில் பூமியை, அதன் நீர்நிலைகளை, உயிரினங்களை எப்படியெல்லாம் மேம்படுத்தலாம் என்னும் வகையில் ஆராய்ச்சி செய்கிறார்கள் தற்சமயம்.

அந்த ஆராய்ச்சிக் கூடத்தின் soveneir கடையில் கண்ட Jane Poynter எழுதிய புத்தகத்தை நூலகத்திலிருந்து எடுத்து வந்து படித்தேன்.

ஆசிரியர் Biosphere 2 வில் வாழ பயிற்சி எப்படித் தரப்பட்டது என்று விளக்குகிறார்.

ஏற்கனவே அந்த இடத்தை நேரில் கண்டதால் புத்தகத்தைப் படிக்கும் போது நாமே அங்கு வசிப்பது போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது.

Oracle மற்றும் Tucson (டூசான்) பகுதிகளில் கூட சென்னைக்கு மிக அருகில் அரக்கோணத்தில் ஒரு கிரௌண்ட் நிலம் விற்பனைக்கு வருகிறது என்பது போன்ற விளம்பரங்கள் கண்ணில் தென்பட்டன. (Tucson பெரிய நகரம்) Biosphere 2 அமைந்திருக்கும் பகுதி கடும் பாலைவனம் என்றாலும் real estate தொழில் அமோகமாக உள்ளது. அங்கும் பல வீடுகளைக் கண்டேன்.

திரும்பி வரும் வழியில் Maricopa county யில் இந்து ஆகம விதிமுறைகளின் படி கட்டப்பட்டுள்ள ஸ்ரீ மஹாகணபதி கோவிலுக்கு சென்று கடவுளை வழிபட்டோம். இந்தியக் கோவில்களின் வடிவமைப்பில் உள்ள இந்தக் கோவில் பாலைவனத்தின் நடுவில் (பீனிக்ஸ் நகரிலிருந்து ஒன்றரை மணி நேரப் பயண தூரத்தில் உள்ளது. கோவிலுக்கு அருகில் ஒரு சிற்றூர் தவிர மனித நடமாட்டமே இல்லை. இருப்பினும் இந்திய மக்கள் பூஜைகள் விழாக்கள் என இங்கே வந்து கொண்டாடிச் சிறப்பிக்கிறார்கள்.

சூரியன் மறையும் நேரத்தில் இந்தப் பகுதியைக் காண அற்புதமாக இருந்தது. பாலைவன சூரிய உதயமும் மறைவும் எப்போதும் கண்கொள்ளாக் காட்சிதான். மேகங்களின் அமைப்புக்களும் வித்தியாசமாக அரிசோனாவில் காணப்பட்டன.

ஸ்ரீ வேங்கட கிருஷ்ண க்ஷேத்ர கோவில் என்னும் பெயருடைய இந்துக் கோவில் Tempe என்னும் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இங்கும் அனைத்து விதமான பூஜைகளும் விழாக்களும் கொண்டாடப்படுகின்றன. போகிப் பண்டிகையன்று காலை மகனுடன் அங்கே செல்லும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. கர்நாடக மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர்களால் நடத்தப்படும் இந்தக் கோவிலில் ஆளுயர வெங்கடாசலபதி, லட்சுமி, சிவன், கணபதியின் திருவுருவச் சிலைகள் உள்ளன.

நாங்கள் சென்ற சமயத்தில் ஒரு நடனப் பள்ளியின் ஆசிரியையும் மாணவர்களும் திருப்பாவைப் பாசுரங்களுக்கு விளக்கம் கூறி நடனமாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். பிரசித்தி பெற்ற Arizona State University Tempe யில் தான் உள்ளது என்பதால் வழியெங்கும் பல மைல்களுக்கு மாணவர்கள் தங்கிப் படிக்கும் வகையில் அபார்ட்மெண்டுகளை கட்டி வாடகைக்கு விட்டிருக்கிறார்கள்.

மற்றொரு முறை எங்கள் நண்பரின் மகளுடன் Gilbert Regional Park செல்லும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. 272 ஏக்கர் பரப்பளவுள்ளது இந்தப் பூங்கா.

https://storymaps.arcgis.com/stories/745fc717995e436f99b1b4961f2e5a19

மக்கட்தொகை குறைவான பகுதி என்பதால் பீனிக்ஸ் நகரப் பூங்காக்கள் மிக அதிகப் பரப்பளவில் நிர்மாணிக்கப் பட்டுள்ளன. ஒரு ஏரி, ஒரு சிறு குன்று, வயதுக்கு ஏற்றாற்போல் அமைக்கப் பட்டுள்ள விளையாட்டுச் சாதனங்கள், ஊஞ்சல்கள், mini zipline Amphitheatre, restroom பகுதி, water splash பகுதி, நடைப்பயிற்சி செய்யும் பாதைகள் என இந்தப் பூங்கா அமைந்துள்ளது. Amphitheatreல் பொது மக்கள் திருமணம், பிறந்தநாள் போன்ற விழாக்களை நடத்த அனுமதி உண்டு. நாங்கள் சென்ற தினம் எங்கள் நண்பரின் மகளது நடனப் பள்ளியின் பயிற்சி வகுப்புக்கள் நடந்து கொண்டிருந்தன.

இந்நகரம் கடுமையான கோடைகாலத்தை கொண்டது என்பதால் பூங்காக்களில் குளிர் முடிந்து வசந்த காலம் ஆரம்பித்ததுமே சிறுவர்களை உற்சாகப்படுத்தும் வகையில் water splash எனப்படும் நீரை உயரத்திலிருந்து வாரி இறைக்கும் வசதியை செய்திருக்கிறார்கள். தண்ணீரில் நனைவது அனைவருக்குமே பிடித்த செயல் இல்லையா?

ஈஸ்டர் தினத்தன்று Phoenix premium outlets என்னும் காலணிகளுக்கான கடைகள் உள்ள ஒரு இடத்திற்குச் செல்ல நேர்ந்தது. விதம் விதமான Designer brands செருப்புக்கள் மற்றும் ஷூக்கள் இங்கே விற்பனை செய்யப் படுகின்றன. கணிசமான discount இங்கே கிடைப்பது தான் இதன் சிறப்பு. மகனுடன் சில பல கடைகள் ஏறி இறங்கி என் நடைப்பயிற்சிக்கான Nike ஷூக்களை வாங்கி வந்தோம்.

இந்நகரில் தங்கியிருந்த நாட்களில் விதம் விதமான மரங்கள் மற்றும் செடிகளைக் காண நேர்ந்தது. இலையுதிர் காலத்தில் சில வகைப் பூக்கள், கடும் குளிர் காலத்தில் சில வகைப் பூக்கள், பொங்கல் பண்டிகை முடிந்த சில தினங்களில் அங்கங்கே கள்ளிச் செடிகளும் மொட்டு விட்டுப் பூக்க ஆரம்பித்தன. ஏப்ரல் மாதம் வசந்த காலத்தின் தொடக்கம் என்பதால் மரங்கள் அனைத்திலும் இலைகள் துளிர் விட்டு பச்சைப் பசேலென்ற காட்சி எங்கும் தென்படத் தொடங்கியது ஒரு மரத்தில் இலையே தெரியாத வண்ணம் மஞ்சள் நிறத்தில் பூக்கள் பூத்திருந்தன. Bougainvillea

பீனிக்ஸ் நகரம் பூங்கா நகரம் இல்லையென்றாலும் ஆங்காங்கே பசுமையை ஏற்படுத்திக் கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சியாக மாற்றியுள்ளார்கள். விமான நிலையத்தின் வெளிப்புறம் தொடங்கி அழகுக்காக மிக உயரமான கள்ளிச்செடிகளை நட்டு வைத்துள்ளார்கள். இளம் பச்சை நிற ஊசி இலைகளை உடைய மரங்களை சாலைகளின் நடுவேயும் ஓரத்திலும் நட்டு Boulevard என்னும் பெயருக்குப் பொருள் சேர்த்துள்ளார்கள். என அழைக்கப்படும் (காகிதப் பூ என சிறுவயதில் கூறுவோம்) பூக்கள் எல்லாப் பருவங்களிலும் பூத்திருந்தது. சாலையோரங்களில் பல வண்ணங்களில் பூத்துக் குலுங்கியது எனக் கூறலாம். அரளிப் பூக்களும் பூத்திருந்தன.

நகரின் சாலைகள் மிக நீளமாக (ஒரு சாலையே குறைந்தபட்சம் பத்து மைல்) உள்ளன. சதுரமான வடிவமைப்பில் உள்ளன. நூறு வருடங்களுக்கு முன் அமைக்கப் பெற்ற நகரம் என்பதால் Town planning நன்றாக உள்ளது. (நானும் என் கணவரும் நடந்து சென்று பல இடங்களையும் explore செய்தோம்) ஆங்காங்கே முக்கிய சாலைகளுக்கு நடுவில் மிகப் பெரிய farms உள்ளன. அங்கே சென்று strawberry picking போன்ற செயல்களை செய்ய சிறுவர்களுக்கு அழைப்பு விடுத்து நூலகங்களில் அறிவித்திருந்தார்கள். சிறு குன்றுகள் நகரெங்கும் காரில் பயணிக்கும் போது தென்படுகின்றன.

ஆங்காங்கே ஏரிகளை அமைத்து அதன் இரு கரையிலும் வீடுகளைக் கட்டி உள்ளார்கள். குட்டி வெனிஸ் போல சிறு படகுகளுடன் அழகாக உள்ளது நகரின் சில பகுதிகள். Holidays சமயத்தில் வண்ண விளக்குகளின் பிரதிபலிப்பு நீரில் ஜொலித்ததைக் கண்டபோது மனதுக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

இந்த ஊரில் ஆங்காங்கே தென்பட்ட ஈச்ச மரங்களுக்கும் விளக்கு அலங்காரங்கள் செய்யப் பட்டிருந்தன. 😊

புது ஊருக்கு சென்று சில நாட்கள் தங்கி ஊரின் தன்மையை அனுபவிக்கும் என் ஆர்வத்திற்கு தீனி போட்டது இந்த ஊர் என்று தாராளமாகக் கூற முடியும்.

பாலைவனச் சோலை.

பார்த்தேன் ரசித்தேன்.