ஐந்தாவது வட அமெரிக்கப் பயணம் (பகுதி- 1)

 

August 7, 2018 - February 7,2019

Chennai -Dubai -San Francisco

Emirates Airlines

ஐந்தாவது அமெரிக்க பயணம் என்றாலும் எப்போதும் போல் பல விதமான ஏற்பாடுகள். இம்முறை விடுமுறைக்கு இந்தியா வந்து திரும்பும் மகள் மற்றும் பேரன்களுடன் நானும் என் கணவரும் உடன் செல்வதாக ஏற்பாடு செய்யப் பட்டது.

2018 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் மிகவும் பிசியான மாதமாக இருந்தது. 20ஆம் தேதி எங்கள் மூத்த பேரனின் உபநயன விழா (திருப்பெரும்புதூர்), 22 ஆம் தேதி என் கணவரின் 60 ஆவது பிறந்த நாள் (சத்தியமங்கலம் கோவில்), மீண்டும் சென்னையில் 30ஆம் தேதி என் கணவரின் "Retirement day" நிகழ்ச்சி என குடும்பத்துடன் பிசியோ பிசி.

அதைத் தொடர்ந்து வந்த ஒரு மாதமும் பயண ஏற்பாடுகளில் கழிந்தது.

பயண நாட்களுக்கு சில தினங்கள் முன்பாக முன்னாள் தமிழக முதல்வர் திரு கருணாநிதி அவர்கள் உடல் நலக் குறைவால் மருத்துவ மனையில் அனுமதிக்கப் பட்டார். அவரது நிலைமை கவலைக்கிடமாக இருப்பதாக தகவல்கள் வந்த வண்ணம் இருந்தன.

பயண நாளன்று நாங்கள் சென்னை வீட்டிலிருந்தும் மகள் குடும்பம் திருப்பெரும்புதூரிலிருந்தும் விமான நிலையம் சென்று சந்தித்துக் கொள்வதாக ஏற்பாடு. இரவு 9.45 க்கு கிளம்பும் விமானத்தில் துபாய் சென்று அங்கிருந்து சான் பிரான்சிஸ்கோ செல்ல வேண்டும்.

நாங்கள் மாலை 6.45 மணிக்கு விமான நிலையத்தில் இருக்க வேண்டும் என்பதால் இரவு உணவுக்கான சப்பாத்திகளை மதியமே தயார் செய்து வைத்து விட்டேன். மதியம் இரண்டு மணியளவில் திரு கருணாநிதி மறைந்து விட்டார் என்றும் அலுவலகம் பள்ளிகளிலிருந்து வருபவர்களின் வசதிக்காக மாலை ஆறு மணிக்கு மேல் அறிவிப்பார்கள் என்றும் வாய் வழிச் செய்திகள் வர ஆரம்பித்தன.

அவசரமாக வீட்டை ஒழுங்கு செய்து விட்டு மகளுக்கும் தகவல் கூறி உடனே கிளம்பி வர சொல்லி விட்டு மூன்று மணிக்கே விமான நிலையத்திற்கு கிளம்பினோம். காலை முதலே இந்த செய்தி பரபரப்பாகப் பேசப்பட்டாலும், திட்டமிட்ட நேரத்திற்கு முன்பாக கிளம்புவது என்பது மிக கடினம் தான். வேறு வழியில்லை.

விமான நிலையத்தின் வெளிப்பகுதியில் சில மணி நேர “திக் திக்” காத்திருப்புக்கு பிறகு மகள் குடும்பம் 6.10 மணிக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள்.

அவர்களுடன் விமான நிலையத்தின் உள்ளே உடனடியாக சென்று check in செய்தோம். இரவு உணவை உண்டு முடித்து விட்டு விமானத்தில் ஏறினோம். 4.15 மணி நேர பயணம். துபாய் நேரம் இந்திய நேரத்தை விட 1.30 மணி நேரங்கள் குறைவு என்பதால் அங்கே சென்றடைந்த போது அங்கே நள்ளிரவு 12.30. எங்கள் அடுத்த விமானம் காலை 9.10க்கு தான்.

இரவு தங்குபவர்களுக்கான Loungeல் இடமே இல்லை. பெரிய ஹால் போன்ற இடத்தில் சாய்ந்து தூங்கும் வகையில் இருக்கைகள் இருந்தன. கிடைத்த இரண்டு இருக்கைகளில் மாறி மாறி சிறிது நேரம் தூங்கினோம்.

துபாய் வழியாக செல்வது எனக்கு முதல் முறை என்பதால் வேடிக்கை (Observe) பார்த்து பொழுதை கழித்தேன்.

அனைத்துக் கண்டங்களுக்கும் Hub ஆக இந்த விமான நிலையம் பயன் படுவதால் பல நாட்டு மக்களையும் காண நேர்ந்தது. குறிப்பாக ஆப்பிரிக்க மக்கள் நிறைய தென்பட்டார்கள்.

விமான நிலையத்தில் மக்கள் வெள்ளம் என்றே சொல்லலாம்.

காலை 7.30 மணியளவில் Security Check ஆரம்பம். சிங்கப்பூர் போல ஒவ்வொரு Gateக்கும் தனிக் கண்ணாடிக் கூடு, உள்ளே சோதனை, காத்திருப்பு இருக்கைகள் என இருந்தன.

பர்தா அணிந்த ஒரு பெண்மணி என்னையும் என் பேரன்களையும் வரிசையில் போய் நில்லுங்கள் என்று கூறினார். இவர் ஏன் அப்படி சொல்கிறார் என்று சற்று யோசித்த பிறகு தான் புரிந்தது. அங்கே பெண் போலீசார் இது போலவும் ஆண் போலீசார் நாம் திரைப்படங்களில் ஷேக் அணியும் ஆடைகள் போலவும் சீருடை அணிந்திருந்தார்கள். (பெண்கள் கருப்பு, ஆண்கள் நீண்ட வெள்ளை அங்கி தலையில் கருப்பு வளையம்)

அந்தப் பெண்மணி யாரென்று புரிந்ததும் பேரன்களை உஷார்ப்படுத்தி வரிசையில் சேர்ந்து கொண்டோம்.

பாதுகாப்பு சோதனையில் துபாயில் கேட்கப்படும் முக்கியமான கேள்விகள்: "உங்கள் பெட்டிகளை நீங்களே அடுக்கி வைத்தீர்களா? வேறு யாருக்காகவும் நீங்கள் மருந்து மாத்திரைகள் கொண்டு செல்கிறீர்களா?"

Cabin baggage எனப்படும் கைப்பெட்டி Laptop கணினி இரண்டும் சேர்ந்து ஏழு கிலோ இருக்க வேண்டும் என்றார்கள்.

என் இட்லி பொட்டலத்தை கண்டதும் இது என்ன என்கிறார். பேரன்களுக்கான காலை உணவு சில நிமிடங்களில் உண்டு விட்டு விமானத்தில் ஏறுவோம் என்றேன். சரி என்று அனுமதித்தார்கள்.

துபாயிலிருந்து கிளம்பி வட அமெரிக்கா செல்லும் விமானங்கள் ஆர்க்டிக் வளையம் (Arctic Circle) வழியாக பறந்து செல்கின்றன. இதுவும் எனக்கு புது அனுபவம் தான். A380 ரக Airbus விமானத்தில் கேமராக்கள் பொருத்தப்பட்டிருக்கும் என்பதால் நம் இருக்கையிலிருந்தே வெளியிலிருப்பதை இருக்கை TV யில் காணலாம்.

விமானம் Arctic Circleஐக் கடக்கும் சமயம் பேரன்களின் ஜன்னல் இருக்கையை போராடி வாங்கி அமர்ந்து கொண்டு ஜன்னலை சில நொடிகள் திறந்து வேடிக்கை பார்த்து புகைப்படம் எடுத்தேன். UV கதிர்களின் பாதிப்பு அதிகம் இருக்கும் என்பதால் ஜன்னலை திறக்க அனுமதியில்லை. மேலும் கடுமையான வெயில்.

சான் பிரான்சிஸ்கோ நகரை அடைந்ததும் வழக்கம் போல தரையிறங்க அனுமதி கிடைக்கும் வரை விமானம் மேலே தாழ்வாக வட்டமடித்துக் கொண்டிருந்தது. விமானத்திலிருந்து Bay, பிரசித்தி பெற்ற Golden Gate Bridge, Twin Bridge, Downtown என தெரியும் அனைத்தும் கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சியாக இருக்கும். [இது எனக்கு மட்டும் தான்]

தாழ்வாக பறப்பதால் காற்றழுத்தம் காரணமாக சிறு குழந்தைகள் காது வலியால் அழுவார்கள். விமானம் தரையிறங்கினால் தான் அழுகை நிற்கும்.

விமான நிலையத்திலிருந்து Milpitas நகரில் உள்ள வீட்டை நோக்கிய பயண நேரத்தில் வழியில் என்னென்ன மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன எந்த கடை எங்கே இடம் மாறியுள்ளது என கவனித்து மகளிடம் கூறிக் கொண்டே சென்றேன். 2010 ஆம் ஆண்டு வழியெங்கும் கண்ட Daffodil தோட்டங்கள் தற்போது இல்லை. அங்கே அடுக்கு மாடி வீடுகள் கட்டப்பட்டு விட்டன.

என் நான்காவது பயண முடிவில் மகளின் புது வீட்டிற்கு குடிபெயர்ந்த மறுநாளே கிளம்பினேன் என்று குறிப்பிட்டிருந்தேன் இல்லையா? அதே வீட்டிற்கு தான் தற்போது செல்கிறோம்.

தெரு முனையில் நேரெதிரில் தெரிந்த மலை, சுற்றிலும் தோட்டம் என இயற்கையோடு இணைந்த வீட்டில் ஒரு மாதம் ஆவணி அவிட்டம், பிறந்த நாள் விழாக்கள், கோடை விடுமுறை முடிந்து பள்ளி திறப்பு என பிஸியான நாட்கள்.

செப்டம்பர் 1, 2018.

Labour day வார இறுதியில் சிகாகோ வழியாக மகன் அச்சமயம் வசித்து வந்த Green Bay, Wisconsinக்கு கிளம்பினோம்.

Chicago வரை 4.30 மணி நேர விமானப் பயணம், அதன் பிறகு காரில் மூன்று மணி நேர பயணத்தில் அந்த ஊரை அடையலாம். அந்த வாரம் Labour Day வார இறுதி என்பதால் சிகாகோவில் தங்கி ஊர் சுற்றி பார்த்து விட்டு பிறகு கிளம்புவதாக திட்டமிட்டோம்.

நாங்கள் சென்ற விமானத்தில் ஏற கிராமத்து பேருந்துகளை போல ஓடிப் போய் இடம் பிடிக்க வேண்டும். இருக்கை முன் பதிவு வசதி கிடையாது. எப்படி ஓடியும் எனக்கு ஒரு ஒரு வரிசையில் நடு இருக்கையும் என் கணவருக்கு முன் வரிசையில் ஒரு நடு இருக்கையும் கிடைத்தது. இரு ஆண்களுக்கு இடையில் Sandwich போல நசுங்கி கொண்டே பயண நேரத்தில் கையில் கொண்டு சென்ற இட்லி, இறங்கியதும் விமான நிலையத்திலேயே கோதுமை ரவை உப்புமா என உண்டு முடித்து மகனுக்காக காத்திருந்தோம்.

விமானம் தரையிறங்குவதற்கு முன்பாக கடலோ என நினைக்கும் அளவுக்கு ஒரு மிகப் பெரிய நீர்ப்பரப்பை கடந்து சென்றது. சற்று யோசித்ததும் அது மிச்சிகன் ஏரி (Lake Michigan) என நினைவுக்கு வந்தது. ஏரியை இவ்வளவு பிரம்மாண்டமாக நான் கண்டதில்லை. [எதுவுமே உனக்கு சற்று யோசித்த பிறகு தான் நினைவுக்கு வருமா என்று நீங்கள் நினைப்பது புரிகிறது. ஏழாம் வகுப்பில் படித்த Great lakes பற்றி உடனுக்குடன் நினைவில் கொண்டு வருவது அசாத்தியமே]

சான் பிரான்சிஸ்கோவிற்கும் சிகாகோவிற்கும் 3.30 மணி நேர வித்தியாசம் என்பதால் காலையில் கிளம்பினாலும் அங்கே சென்று சேர்ந்த போது மதியம் மூன்று மணி ஆகி இருந்தது.

இல்லினாய்ஸ், விஸ்கான்சின் போன்ற மாநிலங்கள் இருக்கும் பகுதியை Midwest என அழைக்கிறார்கள். இந்தப் பகுதியில் நேரம் Pacific Standard Time லிருந்து 3.30 மணி நேரங்கள் அதிகமாக கணக்கிடப் படுகிறது.

O’Hare விமான நிலையத்திற்கு அருகிலேயே நண்பரின் மகள் வீடு என்பதால் 10 நிமிடங்களில் சென்று சேர்ந்து விட்டோம். இந்தப் பகுதி ஊரை விட்டு வெளியில் அமைந்துள்ளது.

மாலை ஆறு மணிக்கே சாப்பிட்டு விட்டு Chicago Architectural Night Cruise காணக் கிளம்பினோம்.

காரில் கிளம்பி, ரயிலில், uberல், நடந்து என வெகு தொலைவு ஊருக்குள் பயணித்து படகு கிளம்பும் இடத்தை சென்றடைந்தோம். நண்பரின் மகளின் காரில் பாதி தொலைவு சென்றோம். Downtown நெரிசலைக் கடந்து சரியான நேரத்திற்கு படகுத் துறையை அடைய முடியாது என்பதால் ஓரிடத்தில் காரை நிறுத்தி விட்டு Uber ல் சென்றோம். அந்த ஓட்டுநர் வளைந்து நெளிந்து கூட்டத்திற்குள் திறமையாக ஓட்டி சென்றார்.

பல வருடங்களுக்கு முன் என் மகன் இந்நகரை பார்த்து விட்டு வந்து, அம்மா எனக்கு இந்த நகரின் அமைப்பு மிகவும் பிடித்திருக்கிறது. வேலைக்கு போய் சம்பாதிக்க ஆரம்பித்ததும் உன்னை அழைத்து செல்கிறேன் என்று கூறி இருந்தார்.

இந்த பயணத்தில் நாங்கள் சுற்றி பார்த்த சில இடங்களைப் பற்றிய பதிவுகளை வெளியிட்டுள்ளேன். (linkஐ Click செய்து படிக்கலாம்) பதிவு செய்யப்படாத இடங்களை பற்றி சற்றே விரிவாக இந்த பதிவில் கூறியுள்ளேன்.

Chicago நகரைப் பற்றிய சிறு அறிமுகத்துடன் சுற்றி பார்க்க கிளம்புவோம்.

1837 ஆம் ஆண்டு Great Lakes மற்றும் Missisippi நதிகளின் நீர் போக்குவரத்து பகுதியில் மிச்சிகன் ஏரியின் கரையில் அமைக்கப் பட்ட நகரம் இது.

Illinois என்னும் மாநிலத்தின் மிகவும் பிஸியான நகரம் இது. 1871 ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட மிகப் பெரிய தீ விபத்தில் பல்லாயிரம் ஏக்கர் நிலங்களும் வீடுகளும் அழிந்தாலும் இந்த நகரம் மீண்டு வந்தது.

கல்வி, கலை, கலாச்சாரம், போக்குவரத்து, வியாபாரம் என பல துறைகளிலும் சிறந்து விளங்கும் நகரம் என்பதால் மக்கள் தொகை பெருக்கத்திற்கும் வாகன நெரிசலுக்கும் பஞ்சமில்லாத நகரம் இது.

வருடத்தில் ஆறு மாதங்கள் கடும் பனிப் பொழிவு இங்கே உண்டு. இந்தியர்கள் பலர் வசிப்பதால் சான் பிரான்ஸிஸ்கோவின் Bay area போல இந்தியக் கோவில்களும், உணவு விடுதிகளும் அதிகம் தென்படுகின்றன. நாங்கள் சென்ற ஒரு விடுதியில் இந்திய நகரமான சித்தூரிலிருந்து செயல்படும் "சம்ஸ்க்ருத பாரதி" நடத்தும் வகுப்பு சேர்க்கை பற்றிய விவரங்களை ஒட்டி வைத்திருந்தார்கள்.

மிச்சிகன் ஏரியில் Architectural night tour என்னும் பிரசித்தமான படகுப் பயணம் ஆரம்பம். இரவு பத்து மணி. இருட்டில் ஏரியின் நீரில் தெரிந்த கட்டிடங்களின் விளக்கொளியில் படகு நகர ஆரம்பித்தது. நகரின் பிரபல கட்டிடங்களை பற்றிய விவரங்களைக் கூறிக் கொண்டே அழைத்து சென்றார்கள்.

இடது பக்கம் Chicago Tribune, அதோ Willis Tower, நேரே தெரிவது Trump Tower & Hotels என அந்நகரின் சரித்திரத்தையும் விளக்கிக் கொண்டே வந்தார்கள்.

பயணத்தின் இறுதியில் ஓரிடத்தில் படகை நிறுத்தி அங்கு நடைபெற்ற வாண வேடிக்கை நிகழ்ச்சியைக் காண செய்தார்கள்.

லேசான குளிரில் இரவு நேர விளக்கொளியில் உலகின் மிகப் பெரிய நன்னீர் ஏரிகளில் ஒன்றான மிச்சிகனில் பயணித்தது வித்தியாசமான அனுபவம்.

மீண்டும் வீடு செல்ல இரவு ஒரு மணி ஆனது.

மறுநாள் காலை நாங்களே சமைத்து கையில் எடுத்துக் கொண்டு மீண்டும் நகருக்குள் ரயிலில் பயணித்து Downtown வந்து சேர்ந்தோம். Yellow line, Pink line, Blue line, Green line என விதம் விதமான ரயில் தடங்கள். Downtown செல்வதற்கு எதிர் திசை ரயிலில் தெரியாமல் ஏறி விட்டோம். கூட்டமான அந்த நேரத்தில் ஒரு இளம்பெண் எழுந்து எனக்கு தன் இருக்கையை விட்டு கொடுத்தார். அதை கண்ட ஒரு வயதான ஆங்கிலேய பெண்மணி "உன்னை உன் தாயார் நன்றாக வளர்த்திருக்கிறார்" என்று அந்தப் பெண்ணைப் பாராட்டினார்.

அதை அனுபவிக்க தான் எனக்கு கொடுப்பினை இல்லை, அடுத்த நிலையம் வந்ததும் தவறை கண்டு பிடித்து இறங்கி எதிர் திசையில் பயணித்தோம்.

Downtown.

நெரிசலான பகுதி மட்டுமல்லாமல் சாலையின் குறுக்கே இரும்பாலான மேம்பாலம் அமைக்கப் பட்டு அதன் மேல் ரயில் செல்கிறது . ஆங்காங்கே station கள் வேறு. Downtownஐ சுற்றி சுற்றி ஒரு லைன் செல்கிறது. மக்கள் எங்கு தேவையோ அங்கே இறங்கி ஏணிப் படிக்கட்டுகள் வழியாக தெருவுக்கு வந்து விடலாம்.

சிகாகோ நகரின் தட்பவெப்ப நிலை unpredictable வகை என்பதால் எங்கள் காரை நிறுத்தி விட்டு கனமான ஜாக்கெட்டை (நாம் ஸ்வெட்டர் என்று சொல்வதை அவர்கள் ஜாக்கெட் என்கிறார்கள்) கையில் எடுத்துக் கொண்டு நடந்து Millennium Park நோக்கி சென்றோம்.

https://en.wikipedia.org/wiki/Millennium_Park

இந்த இடத்தை Urban icon of beauty and culture எனக் குறிப்பிடலாம். 24.5 ஏக்கர் நிலத்தில் மிச்சிகன் ஏரியை ஒட்டி அமைந்துள்ளது இந்த பூங்கா. பல விதமான செடிகொடிகளை கொண்ட இந்த பூங்காவில் கலை நிகழ்ச்சிகளுக்கான pavilion களும் உண்டு. பல பாகங்களைக் கொண்ட இந்த பூங்காவின் முன்பகுதியில் மிகப் பெரிய Stainless Steel அமைப்பு உள்ளது.

2004 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்ட இந்த பூங்காவின் star attraction “Chicago bean” என்று மக்களால் அழைக்கப் படும் ஸ்டெயின்லெஸ் ஸ்டீலால் ஆன Cloud gate என்னும் பெயருடைய ஒரு கலைப் பொருள். அவரைப் பருப்பு போன்ற அமைப்பில் உள்ளதால் அந்த பெயர்.

கலை ரசிகர்களுக்கு அது சிறப்பான ஒன்றாக இருந்தாலும் சாதாரணர்களுக்கு selfie எடுத்துக் கொள்ள ஏற்ற ஒரு பொருளாக உள்ளது.

இதன் 80% நகரின் கட்டிடங்களை பிரதிபலித்து, அதன் வளைந்த வடிவத்தால் கதவு போல மடக்கி காட்டுகிறது. மேகத்தை கதவு போல காட்டுவதால் Cloud gate?

நாங்கள் அங்கே சென்ற போது Labour day weekend என்பதால் பூங்காவில் கூட்டமான கூட்டம்.

பச்சை பசேலென்ற வனப்புடன் வண்ண மலர்களைக் கொண்ட பூங்காவை சுற்றி பார்த்து புகைப்படங்கள் எடுத்துக் கொண்டு அருகிலிருந்த அருங்காட்சியகத்திற்கு (The Field Museum) நடந்தே சென்றோம்.

மிகவும் பரபரப்பான நகரின் மையப்பகுதியில் இது போன்ற பூங்காவை கண்டது வித்தியாசமான அனுபவம்.

https://theculturetrip.com/north-america/usa/illinois/articles/brief-history-of-the-chicago-bean/

Downtownல் நடந்து சென்ற போது முதல் நாள் இரவில் படகிலிருந்து தெரிந்த கட்டிடங்கள் பலவற்றையும் அருகிலிருந்து காணும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. Willis tower, Tribune tower, Trump tower (முன்னாள் அமெரிக்க ஜனாதிபதி திரு டொனால்ட் டிரம்ப் அவர்களுக்கு சொந்தமான கட்டிடம்; இவர் அடிப்படையில் ஒரு தொழிலதிபர்), Holy name cathedral, John Hancock centre என அனைத்தும் கையெட்டும் தூரத்தில் தெரிந்தன.

நடுத்தெருவில் தலைக்கு மேலே இரும்பு கர்டார்களால் ஆன ரயில் பாதையில் ரயில்கள் செல்ல, கீழே மற்ற போக்குவரத்துக்கள் மற்றும் பாதசாரிகள் செல்ல என வித்தியாசமான சாலை அமைப்பு அங்கே.

சாலைக்கு இருமருங்கும் விதம் விதமான கடைகள், அங்கங்கே மரங்கள் செடிகள் என கண்ணுக்கு குளுமையான சாலைகள்.

சிகாகோவில் எப்போது குளிர் எப்போது காற்றடிக்கும் என்பது போல காலநிலை பற்றிய தகவல்களை அனுமானிக்கவே முடியாது என்று கூறியதால் கெட்டியான ஜாக்கெட்டுகளை சுமந்து கொண்டே ஊர் சுற்றினோம். (கவனிக்கவும், அணிந்து கொண்டே அல்ல... அன்றைய தினம் மிதமான வெப்பத்துடன் இருந்ததால் குளிராடை தேவைப் படவே இல்லை)

https://en.wikipedia.org/wiki/Field_Museum_of_Natural_History

The Field Museum of Natural History @ The Field Museum என்பது அறிவியல் மற்றும் கலை சார்ந்த பொருட்களுக்கான அருங்காட்சியகம்.

உலகெங்கிலிருந்தும் கொண்டு வரப்பட்ட 24 மில்லியன் பொருட்கள் இங்கே நிரந்தரமாகக் காட்சி படுத்தப் பட்டு ஆராய்ச்சிக்காக பயன்படுத்த படுகிறது. [These collections include the full range of existing biodiversity, gems, meteorites, fossils, and rich anthropological collections and cultural artifacts from around the globe_ நன்றி விக்கிபீடியா]

மிகப் பெரிய இந்த அருங்காட்சியகத்தை பகுதி பகுதியாக சென்று பார்த்தோம். மதிய உணவை அங்கேயே உண்டு விட்டு Gems, Fossils பகுதிகளை வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தோம். மிகவும் அருமையான பகுதியாக இருந்தது அதற்குள் மாலை ஐந்து மணியை நெருங்கி விட்டோம்.

வெளியில் செல்லுமாறு மைக்கில் அறிவிப்பு தொடர்ந்தது. கிளம்பவே மனசில்லாமல் கிளம்பி சென்றோம்(றேன்). அற்புதமான அருங்காட்சியகம்.

அதற்கடுத்து நாங்கள் சென்றது 108 மாடி உயர Willis Tower (முன்பு Sears Tower) வருடத்திற்கு 1.7 மில்லியன் மக்கள் இந்த கட்டிடத்தின் மேல் பகுதியிலுள்ள observation deckல் ஏறி நகரை வேடிக்கை பார்க்கிறார்கள்.

Anodized aluminum & black glass ஆல் ஆனது இதன் வெளிப்புறத் தோற்றம். Sears நிறுவனத்தின் தலைமையகமாக இருந்த இந்த கட்டிடம் Willis Groupஆல் வாங்கப்பட்டதும் பெயர் மாறியது. இந்த கட்டிடத்தின் முக்கியமான வாடகைதாரர்(tenant) UNITED AIRLINES.

103 ஆவது மாடியில் தரையிலிருந்து 412.4 மீட்டர் உயரத்தில் கட்டிடத்தின் வெளிப்பக்கமாக அமைக்கப் பட்டுள்ள கண்ணாடிக் கூட்டில் நின்று பார்த்தால் நகரம் மட்டுமல்லாமல் மிச்சிகன் ஏரி இண்டியனா, மிச்சிகன் , விஸ்கான்சின் மாநிலங்களை கடந்து செல்வது கூட தெளிவாக தெரியும் என்று கூறப் படுகிறது. (பருவ நிலை சாதகமாக இருக்கும் நாட்களில்)

நாங்கள் மாலை 5.30 மணியளவில் அந்த கட்டிடத்தின் கீழே சென்று உள்ளே செல்லலாமா என்று விசாரித்தோம். குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குத் தான் அனுமதி சீட்டு என்பதால் காத்திருங்கள் என்று கூறினார்கள்.

உள்ளே சென்று பார்க்கையில் ஏற்கனவே திருப்பதியில் நிற்பது போல queue. ஏறக்குறைய மூன்று மணி நேர காத்திருப்புக்கு பிறகு Elevatorல் எங்களுக்கான முறை வந்தது. 60 வினாடிகளில் மேலே செல்லக் கூடிய அதில் பத்து பத்து பேராக ஏற்றி செல்கிறார்கள்.

உயரமான கட்டிடங்களில் எப்போதும் குறிப்பிட்ட அளவு மட்டுமே மக்களை (எடையை) ஏற்றுவார்கள். ஒரு குழு இறங்கி வந்ததும் அடுத்த குழுவை மேலேற்றுவார்கள்.

ஒரு வழியாக மேலேறி சென்றோம். அருமையான இரவுக் காட்சிகளை கண்டோம். 

வெளிப் புறமாக அமைக்கப் பட்டுள்ள கண்ணாடி கூட்டை Ledge என்கிறார்கள். அந்த இடத்திற்கு செல்ல மீண்டும் நீ .....ண்ட வரிசையில் நின்று எங்கள் முறை வந்ததும் உள்ளே சென்று கீழே பார்த்து(ஒரு மாடி உயரத்திலிருந்து கீழே பார்க்கவே எனக்கு தொடை நடுங்கும் ...) புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டு சில நிமிடங்கள் வேடிக்கை பார்த்து விட்டு கீழிறங்கி வீடு திரும்பினோம்.

https://en.wikipedia.org/wiki/Willis_Tower

மறுநாள் காலை ஏழு மணிக்கே கிளம்பி அருகிலிருந்த Patel Store சென்றோம். இந்திய மக்களுக்கு தேவையான அனைத்து விதமான மளிகை சாமான்களும் காய்கறி பழ வகைகளும் இங்கே கிடைப்பதால் விடுமுறை நாட்களில் கடை திறக்கும் போதே கூட்டமாக இருக்கும் என்பதால் காலை ஏழு மணிக்கு சென்றோம். சீக்கிரமாக செல்ல விட்டால் காய்கறிகள் தீர்ந்து விடக் கூடும் _ மகன்

மிகப் பெரிய கடை. அனைத்து விதமான பொருட்களும் அடுக்கி வைக்கப் பட்டிருந்தன.

Bachelor ஆன மகன் வீட்டிற்கு முதன் முறையாக சென்றதால், மகனே உன் வீட்டில் துவரம் பருப்பு இருக்கிறதா உப்பு இருக்கிறதா என அவரிடம் கேட்டு கேட்டு மளிகை சாமான்களையும் காய்கறிகளையும் வாங்கி காரில் ஏற்றிக் கொண்டோம்.

வழியில் Arora என்னும் இடத்தில் உள்ள ஸ்ரீ பிரசன்ன வெங்கடேச பெருமாளை தரிசித்து விட்டு அங்கேயே அவர்களின் கேன்டீனில் (சலுகை விலையில் பிரசாதங்களை விற்பனை செய்கிறார்கள்) சாப்பிட்டு விட்டு கிளம்பினோம்.

பொதுவாக அமெரிக்க நகரங்களில் உள்ள இந்தியக் கோவில்களில் பிரசாதங்களை இலவசமாகவோ சலுகை விலையிலோ தருகிறார்கள். இந்தக் கோவிலில் தோசை நன்றாக இருக்கும், அந்தக் கோவிலில் புளி சாதம் நன்றாக இருக்கும் என பல்கலைக் கழகங்களில் படிக்கும் இந்திய மாணவர்கள் வார இறுதி நாட்களில் இரண்டு மூன்று மணி நேரங்கள் கூட காரில் பயணம் செய்து கடவுளை தரிசித்து விட்டு சாப்பிட்டு விட்டு செல்வார்கள். குடும்பஸ்தர்களும் செல்வது உண்டு.

அரோராவிலிருந்து கிளம்பி Green Bay நோக்கி எங்கள் பயணத்தை தொடர்ந்தோம்.

அனுபவங்கள் தொடரும் ...

ஆஸ்திரேலிய பயணம் - (பகுதி 5)

26-27 ஏப்ரல்,2018

ஏப்ரல் 26 ஆம் தேதி ஆஸ்திரேலிய பயணத்தின் இறுதி நாள்.

தங்கும் விடுதியிலேயே காலை உணவை முடித்துக் கொண்டு Scenic World, Blue Mountainsஐ நோக்கிய பயணத்தை ஆரம்பித்தோம்.

பயண நேரத்தில் அங்கே என்ன இருக்கிறது என்ன செய்ய போகிறோம் என்பதை அறிந்து கொண்டே செல்லலாம்.

நியூ சவுத் வேல்ஸ் மாநிலத்தின் Blue mountainsல் உள்ள கடூம்பா(Katoombaa) என்னும் இடத்தில் அமைந்துள்ளது இந்த Scenic World National Park. உலகின் புராதன சின்னங்களுள் ஒன்றாகப் புகழ் பெற்றது இந்த இடம். (World Heritage Site -UNESCO)

சிட்னி நகருக்கு மேற்கே 100 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள இந்தப் பகுதி 1880களில் நிலக்கரி மற்றும் கனிம சுரங்கமாக தனியாருக்கு சொந்தமான இடமாக இருந்தது. தற்போது பொது மக்களின் பார்வைக்காக உள்ளது.

Jamison valley, Katoomba falls, Three Sisters (Sand stone hills) போன்றவைகளுடன் அடர்த்தியான மரங்கள் சூழ்ந்த மழைக்காடுகளை உடையது இந்தப் பகுதி. இதுவும் வித்தியாசமான நிலப் பரப்பு என்றே சொல்லலாம். அடர்த்தியான யூக்கலிப்டஸ் மரங்களை இங்கே காணலாம்.

இந்த Scenic Worldஐ நாம் நான்கு விதமாகக் காணலாம். ரயில், Skywalk, Cable car மற்றும் நடை. புராதனமான இந்த மழைக்கு காடுகளை நடந்து சென்று காண்பதற்காகவே நல்ல பாதைகள் அமைக்கப் பட்டுள்ளன.

முன்னாட்களில் நிலக்கரி சுரங்கமாக இருந்த பகுதி என்பதால் ஆழமான ரயில் பாதை அமைக்கப் பட்டு வேலை செய்பவர்கள், கரி போன்றவற்றின் போக்குவரத்துக்காக அமைக்கப் பட்ட 52 டிகிரி கோணத்தில் அமைக்கப் பட்ட ரயில் பாதை தற்போது உல்லாச பயணிகள் Jamison பள்ளத் தாக்கை கடந்து சென்று காண உதவுகிறது. அந்த மலையின் மிக உயரமான பகுதியான Eagle way Look out. அங்கே மூன்றுக்கும் பொதுவாக ஒரு ஸ்டேஷன் உள்ளது.

பேருந்தில் அந்த இடத்தை அடைந்ததும் சிறிது தொலைவு நடந்து சென்று முதலில் நாங்கள் ரயிலில் உயரத்திலிருந்து பள்ளத்திற்கு பயணிக்க உட்கார்ந்தோம். இந்த ரயில் Winch முறையில் செயல்படுகிறது. Steepest Funicular எனப் பெயர் பெற்றது இந்த ரயில் பாதை.

Seat belt அணிந்து நாங்கள் அமர்ந்ததும் கண்ணாடி ஜன்னல்கள், கதவுகள் மூடப்பட்டன. Roller Coaster போல சர சரவெனப் பள்ளத்தை நோக்கி 310 மீட்டர்கள் (1020 அடி) இறங்கி சென்றது அந்த ரயில். பயந்து கொண்டே ஜன்னலில் தெரிந்த காட்சிகளை கண்ட வண்ணம் பயணித்தோம்.

அடிவாரத்தில் Jamison பள்ளத்தாக்கில் உள்ள நிலையத்தில் இறங்கினால் அருகிலேயே Broadwalk என்றழைக்கப் படும் நடை பாதை. 2.4 கிலோமீட்டர்களுக்கு நடந்து சென்று வனத்தையும் அதிலுள்ள Lyre போன்ற பறவைகளையும் மற்ற செடிகளையும் விலங்குகளையும் மிக அருகில் கண்டு வரலாம்.

தற்சமயம் இந்த பகுதியில் நிலக்கரி சுரங்கங்கள் மூடப்பட்டு விட்டன. Cable car நிலையம் அருகிலேயே உள்ளது. அங்கே நடந்து செல்லும் வழியில் நிலக்கரி வெட்டி எடுக்க பயன்பட்ட ஆயுதங்கள், மற்ற விவரங்களை அங்கங்கே வைத்துள்ளார்கள்.

அவற்றை படித்தவாறே சிறிது தொலைவு நடந்து சென்றால் மீண்டும் மேலே ஏறி செல்ல Cable car நிலையம் உள்ளது. 84 பேர் அமர்ந்து செல்லும் வகையிலான இந்த கேபிள் காரில் ஏறி பள்ளத் தாக்கின் மேல் பகுதிக்கு சென்றோம். Orphan rock, சுண்ணாம்பு பாறை படிவங்கள் போன்றவற்றை கண்டவாறே மேலேறினோம்.

அங்கே உள்ள Restaurantல் இந்திய உணவுகளுக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள். சப்பாத்தி, பரோட்டா போன்றவைகளுடன் சில கூட்டு வகைகளும் பழங்களும் வழங்கப்பட்டன.

மீண்டும் சிறிது தொலைவு நடந்து வந்து Eagle Lookout ஸ்டேஷனில் Scenic Skywalk Cabinல் ஏறி கடூம்பா நீர்வீழ்ச்சி, Three sisters என அழைக்கப் படும் மூன்று சுண்ணாம்புக்கல் குன்றுகள் ஆகியவற்றை அடர்ந்த யூகலிப்டஸ் போன்ற மரங்களிடையே கண்டு மகிழ்ந்து கீழிறங்கினோம்.

இந்த skywalk cabin கண்ணாடியால் ஆன 72 பேர் செல்லக் கூடிய ஒன்று. தூரம் செல்ல செல்ல இதன் கூரைப் பகுதி transparent ஆக மாறி கீழுள்ள காட்சிகளை பிரதிபலிக்கும் வண்ணம் உள்ளது.

நின்று கொண்டே பயணம் செய்யும் வகையில் அமைந்த கண்ணாடி கூடு போன்றது இந்த கேபின்.

இங்குள்ள மூன்று ரைடுகளுமே "திக் திக்" ஒற்றைக் கம்பி வகை தான். கீழிறனும் வரை உயிருக்கு எந்த உத்திரவாதமும் இல்லை

கடூம்பா என்பது Aborigines எனப்படும் பழங்குடி மக்களின் மொழி வார்த்தை. இந்தப் பகுதியில் பழங்குடி மக்கள் வசிப்பதாக அறிகிறோம். அவர்கள் நாகரிக வாழ்க்கையை தவிர்த்து விட்டு காடுகளில் ஒளிந்து வாழ்கிறார்கள்.

Blue Mountains பகுதிக்கு செல்லும் வழியெங்கும் பழங்குடி மக்களின் மொழியிலேயே ஊர்களின் பெயர்கள் காணப்பட்டன

வழியெங்கும் தென்பட்ட அடர்ந்த காடுகளும், சிவப்பு, மஞ்சள் நிற பூக்களுடன் கூடிய மரங்களும் கலிபோர்னியா மாகாணத்தின் இலையுதிர் காலத்தை நினைவு படுத்தின.

இந்த மூன்று பயணங்களையும் முடித்துக் கொண்டு வெளியில் காத்திருந்த பேருந்தில் ஏறி Featherdale Wildlife Park ஐக் காண சென்றோம்.

https://www.scenicworld.com.au/

ஏறக்குறைய ஒரு மணி நேரப்பயணத்தில் அந்த இடத்தை அடைந்தோம். ஆஸ்திரேலிய கண்டத்திற்கே உரித்தான பறவைகள் விலங்குகள் ஆகியவற்றிற்கான சிறப்பிடம் இந்த வனவிலங்குப் பூங்கா.

கங்காரு, கோலா கரடி, Pharma Wallaby, Kookaburra, Emu போன்ற வித்தியாசமான பறவைகள் மிருகங்களைப் களைப் பார்த்தோம்.

கங்காருக்களுடன் புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டோம். நாங்கள் சென்ற சமயம் கங்காரு குட்டி ஒன்று தன் தாயின் வயிற்றிலிருந்து யார் வந்திருக்கிறார்கள் என ஆர்வத்துடன் எட்டி பார்த்தது. அதன் தாய் தன் குழந்தைக்கு ஆபத்து வந்து விடுமோ என பயந்து தலையை உள்ளே அழுத்தி மறைத்து வைத்தது.

மனிதக் குழந்தைகளை போல தான் அவைகளும். தாய் சொல்லை கேட்காமல் எட்டி எட்டி பார்க்கவே தாய் நன்றாக அதன் தலையை தன்னுடைய வயிற்று பைக்குள் அழுத்தி விட்டு நகர்ந்து சென்றது.

கோலா கரடியுடன் புகைப்படம் எடுத்து கொள்ள 20A$. கோலா கரடியை தொடுவது அங்கே சட்டப்படி குற்றம்.

கோலா கரடி சோம்பேறி தனமாய் அமர்ந்து கொண்டும் நிதானமாய் நகர்ந்து கொண்டும் இருந்தது.

[அதை பார்த்ததும் பெரிய பேரன் தன் சிறு வயதில் தினமும் இரண்டு முறையாவது கேட்டு விட்டு தூங்கிய சிறுவர்களுக்கான "Curious George went to the zoo " கதை தான் நினைவுக்கு வந்தது.

குரங்கு கோலா கரடியை காண பூங்காவுக்கு சென்று தன்னுடைய curiosity (ஆர்வக் கோளாறு ?!) காரணமாக என்னென்ன செய்கிறது அங்கே என கதை. கோலா கரடியின் பழக்க வழக்கங்கள் பற்றி கதையில் வரும்.]

பறவைகளுக்கு நாம் கொண்டு செல்லும் உணவுகளை அளித்து துன்புறுத்தாமல் அவைகள் எப்போதும் உண்ணும் உணவுகளை பூங்காவிலுள்ள கடையில் விற்பனை செய்கிறார்கள். நாம் அதை வாங்கி பறவை, விலங்குகளுக்கு அளிக்கலாம்.

சிட்னிக்கு திரும்பும் வழியெங்கும் சிற்றூர்கள்; அங்கங்கே சாலைகள் கூடுமிடங்களில் ரௌண்டனாக்கள் இருந்தன.

மாலை 4.30 மணியளவில் சிட்னி ஓபரா ஹவுஸ் அருகில் இறக்கி விடப் பட்டோம். வழக்கம் போல் சீக்கிரம் பார்த்து விட்டு வாருங்கள், Night Cruise செல்ல நேரமாகி விடும் என அவசரப் படுத்தினார்கள் பயண அமைப்பாளர்கள்.

இந்த opera house ஒரு multi venue performing arts centre. இது ஓபரா நிகழ்ச்சிகளுக்கு மட்டுமல்லாமல் வேறு பல நிகழ்வுகளும் நடை பெறும் இடமாக உள்ளது. 20 ஆம் நூற்றாண்டின் பிரசித்தி பெற்ற கட்டிடங்களில் இதுவும் ஒன்றாக கருதப் படுகிறது.

இந்தக் கட்டிடம் 20 அக்டோபர், 1973 அன்று எலிசபெத் மகாராணியால் திறந்து வைக்கப் பட்டது. சிட்னி துறைமுகத்தில் அமைந்துள்ள இந்த கட்டிடத்தை ஒட்டி CBD, Sydney Harbour bridge , Royal Botanic gardens ஆகியவை உள்ளன.

இந்த கட்டிடத்தின் அமைப்பு தூரத்திலிருந்தும் வானிலிருந்தும் பார்க்கையில் இதழ்கள் விரிந்த வெண் தாமரை மலரைப் போல உள்ளது. அருகில் சென்று பார்க்கையில் வித்தியாசமாக வெளிர் மர வண்ணத்தில் அடர் மர வண்ணக் கோடுகளுடன் இருக்கிறது. (Brown color)

ஓபரா நிகழ்ச்சி எதாவது பார்த்தீர்களா என்று பலரும் வினவினார்கள். அது போன்ற நிகழ்ச்சி நடைபெறும் நாளில் நாம் செல்ல வேண்டும். ஆயிரக்கணக்கான டாலர்கள் செலவு செய்து அனுமதி சீட்டு முன் பதிவு செய்திருக்க வேண்டும். நடை முறையில் சாத்தியமே இல்லை.

[ஓபரா என்றதும் "Penthouse" என்னும் கொரிய தொலைக்காட்சி சீரியலில் ஓபரா நிகழ்ச்சிகளில் பாடுவதற்காகவே சிறப்பு பள்ளிகள் எப்படி மாணவர்களை திறமை அடிப்படையில் சேர்க்கை நடத்துகின்றன, பாடங்களை எப்படி நடத்துகிறார்கள், பாடுபவரின் குரல் வளம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என படம் பிடித்துக் காட்டி இருக்கிறார்கள்.

உச்ச பட்ச சுருதியில் கீச்சு கீச்சென்று புரியாமல் பாடுகிறார்களே என நான் முன்பு நினைப்பேன். இந்த தொடரை பார்த்து முடித்த பிறகு ஓபரா பாடகர்கள் மேல் என் மதிப்பு கூடி விட்டதென்னவோ உண்மை. உச்ச குரலில் கமகங்கள் எனப்படும் நெளிவு சுளிவுகளுடன் பாடுவது தனிக் கலை. வித்தியாசமான, நமக்கு இது வரை தெரியவே தெரியாத பல அரிய தகவல்கள் கிடைத்தன]

இந்த இடத்திலிருந்து பார்த்தாலே பாலம் நன்றாக பின்னணியில் தெரிகிறது. இந்தியன் திரைப்படத்தில் இந்த பாலத்தின் மேல் "டெலிபோன் மணி போல்" எனத் தொடங்கும் பாடல் காட்சியை படமாக்கி இருப்பார்கள்.

இந்த Steel Arch பாலம் இரண்டு அடுக்குகளைக் கொண்டது. முன்பதிவு செய்து அனுமதி சீட்டு பெற்றிருந்தால் பாலத்தின் மேலடுக்கில் நடந்து சென்று நகரையும் சூரிய அஸ்தமனத்தையும் காணலாம். இந்த பாலத்துக்கு அருகிலேயே துறைமுகம் இருப்பதால் harbour bridge என பெயர். தினமும் நடைபெறும் இந்த பாலத்தின் மேலேறும் வைபவம் கிழக்கு பக்கமாக ஆரம்பித்து மேற்கில் முடிகிறது. இந்த பாலத்தின் மேலடுக்கில் ஏறி இறங்கி கடந்து செல்ல 3.30 மணி நேரங்களாகும். ஏற விரும்புபவர்களை கிளம்பும் முன் பாலத்தோடு சேர்ந்து இணைத்து விடப்படுகிறார்கள்.

1932 ஆம் ஆண்டு திறக்கப் பட்ட இந்த பாலத்தில் ரயில், சைக்கிள், மற்ற வாகனங்கள், பாதசாரிகள் என அனைத்து விதமான போக்குவரத்தும் உண்டு.

இந்த பாலத்தை ஓபரா ஹவுஸ் அருகிலிருந்து மாலை சூரிய ஒளியில் கண்டு மகிழ்ந்து விட்டு ஓபரா ஹவுஸை வெளியிலிருந்தே சுற்றி பார்த்து, தொட்டு பார்த்து, புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பினோம்.

நிதானமாக நான் கூறிய மேற்கண்ட சம்பவங்கள் 20 நிமிடங்களுக்குள் நடந்து முடிந்து நாங்கள் பேருந்திற்கு திரும்பி வந்திருந்தோம் .

அங்கிருந்து கிளம்பி சிட்னி Darling ஹார்பரில் படகுகள் நிற்கும் இடத்திற்கு வந்து சேர்ந்தோம். இந்தப் பகுதி CBD யில் அமைந்துள்ளதால் சுற்றிலும் உலகின் பிரசித்தி பெற்ற வங்கிகளும் சாப்ட்வேர் நிறுவனங்களும் உள்ளன.

தொலைவில் தெரிந்த Sydney Tower Eye மற்றும் பல முக்கியமான கட்டிடங்கள் இரவு நேர வண்ண விளக்கொளியில் ஜொலித்தன.

சிட்னியில் வருடம் ஒரு முறை வண்ண விளக்கு திருவிழா நடைபெறுகிறது. இரவு நேர சிட்னியை வேடிக்கை பார்த்தவாறே படகில் ஏறினோம்.

சரி ...cruise படகில் செல்லலாமா ?

பயண நேரம் முழுவதும் நடன நிகழ்ச்சியும், உணவக வசதியும் உடைய மிகப் பெரிய cruise படகு அது.

ஏறிய சிறிது நேரத்தில் திரைப்படங்களில் பார்ப்பது போல மேடையில் நடனக் குழுவினர் ஆடுவதை பார்த்து ரசித்துக் கொண்டே உணவை உண்ண ஏற்பாடு செய்யப் பட்டது.

நடனம் என்பது சுவாரசியமாக இல்லை என்பதால் சீக்கிரம் சாப்பிட்டு முடித்து விட்டு படகின் வெளிப்புறமாக சென்று சிட்னியின் இரவு காட்சிகளை வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தோம்.

பாலத்திற்கு அடியில், ஓபரா ஹவுஸ் அருகில் என அங்கும் இங்குமாக அந்த துறைமுகத்தில் 2.30 மணி நேரங்கள் சலிக்க சலிக்க சுற்றி காட்டினார்கள்.

அருகிலிருக்கும் சில தீவுகளுக்கு அருகிலும் படகு சென்றது. சற்றே இருட்டான பகுதிகளிலும் சென்றது. வெளியில் பார்க்க எதுவும் இல்லாத போது உள்ளே வந்து நடனத்தை பார்த்தோம்.

இந்தியர்களான எங்களுக்காக இந்திய நடனம் என ஒரு ஹிந்தி பாடலுக்கு நம் கலாச்சாரத்திற்கு சம்மந்தமே இல்லாத உடைகளை அணிந்து வந்து சம்மந்தமே இல்லாத அசைவுகளை கொடுத்து நடனம் ஆடினார்கள்.

ஒரு வழியாக 2.30 மணி நேரங்கள் கழித்து துறை முகத்தில் இறக்கி விடப்பட்டோம். தலையே சுற்றுவது போல இருந்தது.

இரவு ஓய்வுக்கு பிறகு மறுநாள் காலை 27 ஏப்ரல்,2018 Kualalumpurஐ நோக்கி கிளம்பினோம்.

இந்தியாவிலிருந்து ஆஸ்திரேலியா செல்லும் போது கோலாலம்பூர் சிட்னி மார்க்கத்தில் எங்களுக்கான சைவ உணவை உடன் வந்தவர்கள் யாரோ எடுத்துக் கொண்டதால் எங்களுக்கு உணவில்லாமல் போனது என கூறியிருந்தேன். அதை தவிர்க்க திரும்பி செல்லும் போது சரியான உணவு கிடைக்க ஏற்பாடு செய்யுமாறு Tour மேனேஜர் பெண்மணியிடம் குறிப்பிட்டு சொல்லி இருந்தேன்.

சீக்கிரம் செக் இன் செய்தால் சைவ உணவு கிடைக்கும் என்கிறார். கௌண்ட்டரில் கேட்டால் 25 உணவுகளும் ஏற்கனவே தீர்ந்து விட்டது என்றார்கள். பலருக்கும் இந்த பிரச்சினை.எனக்கு கடும் கோவம் Tour மேனேஜர் பெண்மணியை திட்டி தீர்த்து விட்டேன். ஒழுங்கான உணவு எங்களுக்கு கிடைக்க ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் என்று கண்டிப்பாக கூறினேன்.

அவருடன் வந்த உதவியாளர் நாங்கள் எங்களுக்காக Fruit palette ஏற்பாடு செய்திருக்கிறோம், அதை உங்களிடம் தந்து விடுகிறோம் என்றார். (மீண்டும் ஏகாதசி ?!)

இதையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சகோதரி ஒருவர், என்னுடைய சைவ உணவை உங்களுக்கு தருகிறேன் , கணவருடன் பகிர்ந்து உண்ணுங்கள் என்று கூறினார்.( நன்றி சகோதரி)

என் கோபத்தின் ஆயுள் எப்போதும் மிக சில நிமிடங்களே. உடனே மறந்து விட்டு அடுத்த வேளையில் கவனம் செலுத்த தொடங்கி விடுவேன்.

சிட்னி விமான நிலைய காத்திருப்பு நேரத்தில் அங்கிருந்த duty free கடைகளை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது Opal நகைகளை ஒரு கடையில் விற்றுக் கொண்டிருந்ததை கண்டு அருகில் சென்று விசாரித்தேன்.

நகருக்குள், கடை வீதிகளில் A $ 200-300 என்று கூறப்பட்ட opal pendant உடன் கூடிய சங்கிலியை இங்கே A $ 60 க்கு கொடுத்தார்கள். ஏற்கனவே நான் கூறியுள்ளபடி ஒரு opal கல்லை போல மற்றது இருக்காது என்பதால் சங்கிலிக்கு ஏற்ற தோடுகளை இன்றளவும் வாங்க இயலவில்லை.

விமானத்தின் கேமராவில் தெரிந்த காட்சிகளைக் காண ஆரம்பித்தேன். நிலப்பரப்பு முடிந்து கடல் தொடங்கும் இடத்தை திரையில் கண்ட நேரம் ஜன்னல் வழியே தரையை பார்த்தேன். நிலப்பரப்பு முடிந்து கடல் தொடங்கிய இடத்தை புகைப்படம் எடுத்தேன். அரிய காட்சியை document செய்ததில் இன்றளவும் மகிழ்ச்சி.

புவியின் தென் அரைக்கோளத்திலிருந்து வட அரைக்கோளத்தை கடக்கும் இடத்தையும் திரையில் கண்டேன்.

ஐரோப்பிய பயணத்தை போல ஆஸ்திரேலியபயணத்தில் உணவுக்கான ஏற்பாடுகள் சரியாக செய்யப் படவில்லை. பயண நேரத்தில் உணவு சுமாராகவேனும் இருந்தால் தான் பயணம் இனிக்கும் என்பது என் கருத்து.

பருப்பு பொடியும் இதயம் நல்லெண்ணையும் போகுமிடமெல்லாம் உடன் எடுத்து சென்று ஊர் சுற்றி பார்ப்பதை போன்ற அசௌகரியம் எதுவும் இல்லை. தயிர் என Mayonnaise தந்தார்கள். அரை குறை பட்டினியுடன் ஆஸ்திரேலியப் பயணம் நிறைவுற்றது.

பயண நேரங்களில் பல அசௌகரியங்களை கடந்து தான் செல்ல வேண்டும் என்றாலும் அதுவே பிரதானமாக இருந்தால் ??

இந்தப் பயணத்தில் குறை என்று பார்த்தால் இது மட்டும் தான். மற்றவை நிறைகளே.

ஆஸ்திரேலியப் பயண நேரங்களில் நான் காண நேர்ந்த சில விவரங்களையும் உங்களுடன் பகிர விரும்புகிறேன்.

மரங்கள் இருக்கும் அளவுக்கு பூக்கள் அதிகம் காணப்படவில்லை. சாலைகளுக்கு நடுவில் உள்ள median களில் கூட மரங்களை தான் நட்டு வைத்துள்ளார்கள். ஒரே ஒரு வீட்டில் மட்டும் ரோஜா பூக்களை பார்த்தேன்.

மக்கள் குடும்பம் குடும்பமாக தென்படுகிறார்கள். தாத்தா பாட்டியுடன் பேரக் குழந்தைகள், குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக என Family Oriented ஆக உள்ளார்கள். எங்களை இந்தியர்கள் என புரிந்து கொண்டவர்கள் எங்களை பார்த்து புன்னகைத்தார்கள்.

பல நாடுகளிலிருந்தும் குடியேறிய மக்கள் இந்தக் கண்டத்தில் வசிக்கிறார்கள்.

[நம் நாட்டிற்கும் ஆஸ்திரேலியாவிற்கு நெருங்கிய தொடர்பு எப்படி ஏற்பட்டது என சில வருடங்களுக்கு முன் Madras Musings என்னும் பெயரில் சென்னையின் வரலாறு பற்றிய குறும் பத்திரிகையில் படிக்க நேர்ந்ததை உங்களுடன் இங்கே பகிர விரும்புகிறேன்.

டாக்டர் திரு A.ராமன் என்பவர் எழுதியுள்ள கட்டுரையில் காலனி ஆதிக்கத்திற்குட்பட்ட காரணத்தால் இந்தியாவும் ஆஸ்திரேலியாவும் மிகவும் தொடர்புடையதாக இருந்திருக்கிறது.

இந்தியாவிலிருந்து குற்றவாளிகள் நியூ சௌத் வேல்ஸ் மற்றும் டாஸ்மேனியாவிற்கு நாடு கடத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். 18 ஆம் நூற்றாண்டிலேயே இந்திய மக்கள் அங்கு குடியேற தொடங்கி இருக்கிறார்கள்.

1838ல் 12 வயதுக்கு மேற்பட்ட சிறுவர்களும் சிறுமிகளும் (An early migration of a more formal nature took place in 1838 when the Government of New South Wales agreed to take seven boys, not less than 12 years of age, and of ‘pure European descent’, from the Madras Military Male Asylum.) அங்கே குடியேற்றப் பட்டிருக்கிறார்கள்.

எட்வர்ட் ராய் ராம்சாமி என்பவர் மும்பையிலிருந்து அங்கே குடியேறியுள்ளார். ராம்சாமி தமிழ்ப் பெயர் என்பதால் அவர் மதராசிலிருதே சென்றிருக்க வேண்டும் என்பது அனுமானம்.[சென்னையிலிருந்து எனக்குத் தெரிந்த பலரும் குடும்பம் குடும்பமாக அங்கே குடியேறியுள்ளார்கள். காரணம் இப்போது தான் புரிகிறது.]

இந்தியாவில் ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருந்த ஆங்கிலேயர்களுக்குத் தேவையான குதிரைகள் நியூ சௌத் வேல்ஸிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப் பட்டது.

http://www.madrasmusings.com/]

எல்லா ஊர்களிலும் பழங்கள், காய்கறிகள் நிறைய உள்ளன .சில இடங்களில் திராட்சை கொடிகளை பார்த்தேன். ஆஸ்திரேலியாவில் பேரிக்காய் அதிகளவில் காணப்பட்டது.

எல்லா இடங்களிலும் இந்திய உணவுகள் கிடைத்தன.

பால் பொருட்கள் மற்றும் துறைமுகம் சார்ந்த தொழில் இங்கே அதிகம். Australia Cement Factories/ Container lorries அடிக்கடி கண்ணில் தென்பட்டன.

டாஸ்மேனியாவில் பழ மரங்கள் நிறைய உண்டு என்று சொன்னார்கள்.

IT companyகளும் மக்களின் வாழ்வாதாரமாக உள்ளன.

பெருநகரங்களுக்கு நடுவே ஆறு ஓடுகிறது. பல ஆறுகள் கடலை நோக்கி சென்று கலக்கின்றன. டெல்டா பகுதிகள் வளமையாக உள்ளன.

வேறெந்த கண்டத்திலும் இதுவரை கண்டிராத வகையில் கடற்கரை பகுதிகளிலும் சிற்றூர்களிலும் சிறு நகரங்களிலும் பறவைகளும் விலங்குகளும் தன்னிச்சையாக மனிதர்களை பற்றிய பயம் இல்லாமல் அங்கங்கே அலைந்து கொண்டும் பறந்தும் கொண்டும் இருப்பதை கண்டோம்.

நம் நாட்டில் கோழி, ஆடு மாடுகள் தெருக்களில் நடந்து செல்வது போல கங்காருக்களும் மற்ற பறவைகளுடன் பயமில்லாமல் நடந்து கடந்து செல்கின்றன.

அங்கங்கே தென்பட்ட பெயர்பலகைகளில் வேறு மொழி வார்த்தைகள். உதாரணமாக கடூம்பா (Katoomba). பழங்குடியினரின் மொழி? Boomerang வடிவ கலைப்பொருட்கள் கடைகளில் தென்பட்டன.

விடுதியில் Tv பார்க்க எண்ணியபோது கண்ணில் பட்டவை Blacklist (US), Mike & Molly (US), MasterChef Australia, Australia’s next top model போன்ற நிகழ்ச்சிகளே. இவற்றில் பல நிகழ்ச்சிகளை Australia Plus என்னும் சானலில் சென்னையில் என் வீட்டிலேயே காண்கிறேன். உலகம் மிக சிறியதாகி விட்டது.

ஆஸ்திரேலியா நாம் நினைக்கும் வண்ணம் பாலைவனம் மட்டும் அல்லாமல் பலவகையான நில அமைப்புக்களை கொண்டுள்ளது.

Great Barrier Reef எனப்படும் பிரசித்தி பெற்ற பவழப் பாறைகள் இந்தக் கண்டத்தின் வட கிழக்கு பகுதியில் உள்ளன. சிறந்த சுற்றுலா தலம் என்றாலும் underwater diving தெரிந்தவர்களால் மட்டுமே அதை அருகில் சென்று காண முடியும்.

தற்சமயம் அங்கே செல்வது சுலபமாகி விட்டது.

சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கும் 1-2 வருட multiple entry visa வழங்கப் படுகிறது.

சிறந்த பல கல்விக் கூடங்களும் பல்கலைக் கழகங்களும் இங்கே உள்ளதால் உலகெங்கிலிருந்தும் மக்கள் கல்வி கற்க செல்கிறார்கள்.

விளையாட்டு துறையும் இங்கே சிறப்பாக செயல்படுகிறது.

சிட்னி நகரின் போக்குவரத்து கட்டமைப்பு சிறப்பாக உள்ளது.

Park Long, Park Short, Street park, Stadium களில் இரவு நேரங்கள் மட்டும் பொது மக்களுக்கு பார்க்கிங் செய்யும் வசதி என பலவும் உள்ள போதும் பார்க்கிங் கட்டணம் ஒரு நாளுக்கு 50A$ என்ற காரணத்தால் மக்கள் public transport களையே முடிந்த வரை உபயோகிக்கிறார்கள். Sydney Cricket Ground ஐ காண சென்ற போது stadium parking பொது மக்களுக்கு வாடகைக்கு விடப் படுவதைக் கண்டோம்.

இப்படி மேலும் பல செய்திகளை கூறிக் கொண்டே போகலாம்.

பயண நேரத்தில் அவ்வப்போது Fruit palatteல் இருந்த பச்சை ஆப்பிள் சிவப்பு ஆப்பிள், வாழைப்பழம், பேரிக்காய், கிவி. ஸ்ட்ராபெரி, தர்ப்பூசணி துண்டு, பப்பாளி, டிராகன், பம்பளிமாஸ் பழங்களையும், எங்களுடன் வந்த சகோதரி பகிர்ந்து கொண்ட ஒரு உணவையும் உண்டு சமாளித்து 8.15 மணி நேரப் பகல் பயணம் முடிந்து கோலாலம்பூரில் மாலை வந்திறங்கினோம்.

சில மணி நேர இடைவெளிக்கு பிறகு மீண்டும் சென்னையை நோக்கிய பயணத்தை 27 ஏப்ரல்,2018 இரவு தொடர்ந்து அதிகாலை சென்னையை வந்தடைந்தோம். [இந்த பயண நேரத்தில் நல்ல உணவு விமானத்தில் வழங்கப் பட்டது.]

மற்றொரு புதிய இனிய பயண அனுபவம்.